Rutger Beke

Ready for my first Race!

2009-04-02T22:43:00.002+02:00

After a fantastic season’s end in Ironman Hawaii 2008, where I got on the podium again, I first took a well deserved rest. Not too long (3 weeks only) but enough to recharge my batteries. Since I already qualified for this year’s race in Hawaii, I do not have to participate in another Ironman, so I am able to prepare myself more calmly ( this is of course all very relative)and enjoy the training.

Through my training program of the last 2 years, I have gotten much stronger, but I also lost some of my original speed and explosiveness. It was still in my body, but I could not use it any longer. Hence, these days, I regularly train with some young lads, preparing for Olympic Distance racing. That makes it mentally easier to go deep, because these guys always want to challenge me. In the last few years both the swimming and running training schemes have changed a bit. These days the OD athletes train much more on speed and intensity, mixed with power and hypoxic training … Its hard to believe, but somehow it does not really bother me and I can easily perform with the others.
My swimming had already improved before last year’s race in Hawaii and that obviously helped me on my way to the podium. The nice thing for me is that even today I am still slowly getting better (even at my age…). As a result I can now put down swim times that are better than ever before.I have not specifically trained for the bike leg yet, but I have been working on my time trial position ( not for Ironman California, but rather for Roth and Hawaii).
Aside from my training, everything goes quite well too. I enjoy the life with my wife and my two little kids, and I also had some quality time with my family and friends.With regard to my sponsors, I stopped with Nike and started with K-Swiss. I also switched over from a Cervelo P3 to a Ridley Dean and started using Suunto and SportsControl. My longtime sponsors NorthgateArinso, BLOSO and Oil service continue to allow me to work professionally.

Conclusion: after a carefree winter, I feel good, I am not suffering from any injuries and I am ready for my first race of the season. I have looked at the list of PRO’s participating . It’s going to be a tough race and the speed will be forced up with all these OD athletes, but nevertheless, I think I will do well. I’ll keep you all posted!

Rutger,

April 2 2009

Klaar voor de wedstrijd!

2009-04-02T21:37:00.004+02:00

Na een schitterend slot in 2008 met opnieuw een medaille op het bal der kampioenen (lees: Ironman World Championship) heb ik genoten van een welverdiende rust. Niet overdreven lang (3 weken) maar voldoende om de batterijen terug volledig op te laden. Omdat ik al geplaatst ben voor Hawaii en hiervoor geen IM hoef af te werken kon ik nog eens rustig de tijd nemen en genieten van een oeroude klassieke voorbereiding: 5 maanden lang rustig opbouwen, een stevige basis leggen (al is dat rustig wel relatief). Door het programma van de afgelopen 2 jaar was ik ondertussen wel sterker geworden maar was ik ook mijn snelheid wat kwijt. Ze zat nog wel in mijn lichaam maar ik gebruikte ze niet meer.Het feit dat ik nu regelmatig train met het jonge geweld dat zich voorbereidt op de OD maakt het mentaal minder zwaar om diep te gaan. Je wordt vanzelf wat geprikkeld door die snotneuzen. Zowel voor het zwemmen als het lopen, is de training de afgelopen jaren toch wel veranderd. Er wordt veel meer snelheid en intensiteit getraind en dit afgewisseld met kracht, hypoxie trainingen, … . Raar maar waar, ik heb er geen last van en draai vlot mee.Voor het zwemmen was er al een enorme vooruitgang richting Hawaii en heb ik daar tijdens de wedstrijd zeker de vruchten van geplukt. Het leuke van het verhaal is dat ik blijf evolueren (zelfs op mijn leeftijd) en dat ik nu tijden zwem die ik nooit eerder heb kunnen neerzetten. Aan mijn fietsen heb ik nog niet specifiek gewerkt. Ik ben wel aan het sleutelen aan mijn tijdritpositie maar dat is maar in functie van Roth en Hawaii.Op extrasportief vlak gaat het eveneens goed. Familiaal zit alles ok en geniet ik van vrouw en kindjes en heb ik al wat meer tijd gehad om met vrienden en kennissen door te brengen. In mijn sponsoring is er het een en ander gewijzigd. De sponsoring met Nike werd stopgezet en ingeruild voor K-Swiss, mijn Cervélo P3 heb ik met veel plezier gewisseld voor een Belgische Dean (Ridley). Suunto en SportsControl zijn me op trainingsvlak komen versterken en mijn trouwe sponsors NorthgateArinso, BLOSO en Oil Service geven mij de vrijheid om professioneel te kunnen werken. Conclusie: Na een zorgeloze winter voel ik me goed, heb ik geen last van blessures en ben ik klaar voor mijn eerste wedstrijd. Ondanks dat het een heel zwaar deelnemersveld is en dat de snelheid opgedreven wordt door de ¼-atleten gaan ze met mij rekening moeten houden. Ik hou jullie op de hoogte.

Rutger
2 april 2009

Race Calendar 2009 - Wedstrijdkalender 2009

2009-03-18T14:07:00.005+01:00

here is my race calendar for 2009
Hierbij mijn wedstrijdkalender voor 2009

Date	Place	Race

April 4	Oceanside USA	Ironman California 70.3

May 2	Lake San Antonio USA	Wildflower Triathlon half Ironman distance

May 17	Leuven Belgium	half Ironman distance

June 20	Brugge Belgium	Olympic distance triathlon

July 12	Roth Germany	Quelle Challenge Roth Ironman distance

August 2	Antwerp Belgium	Marc Herremans Classic Ironman Antwerp 70.3

September 2	Knokke Belgium	Zwintriathlon Olympic distance triathlon

October 10	Kona, Hawaii	Ironman Hawaii

New Year - Nieuwjaar

2008-12-31T21:36:00.004+01:00

Ironman Hawaii

2008-10-12T09:17:00.003+02:00

Rutger finishes 3rd in Hawaii despite an unmerited penalty of 4 minutes during the bike leg. More information later....

Rutger finisht als 3de in Hawaii en dit niettegenstaande een onverdiende straftijd van 4 minuten tijdens het fietsen!!! Meer informatie later....

Hawaii, here we come!!

2008-06-23T15:27:00.003+02:00

Good news: Today, Rutger got his ticket for participating in Ironman Hawaii. The Ironman Nice had 3 tickets for the male pro's, but Zamora(1st) and Bringer(3rd) did not take theirs. As a result, Rutger, who finished 5th, received the 3rd ticket. A little luck, but also a nice reward for the enormous effort at the end of the marathon, which brought him back into the 5th position.

We gaan naar Hawaii

2008-06-23T15:21:00.003+02:00

Goed nieuws: Rutger heeft in Nice toch een ticket voor Hawaii kunnen bemachtigen. Er waren 3 tickets beschikbaar voor de mannelijke PRO's, maar Zamora(1ste) en Bringer(3de) hebben hun plaats niet opgenomen. Daardoor kreeg Rutger als 5de het derde ticket in handen. Een beetje geluk, maar ook een mooie beloning voor de enorme inspanning aan het eind van de marathon, waarbij hij terug oprukte naar de 5de plaats.

Ironman Nice Live

2008-06-22T08:55:00.015+02:00

3.30 Rutger is 5de geworden in de eindstand in een tijd van 8.55.11. Zamora heeft gewonnen in 8.34.18 voor Faure, Bringer en Jeuland, drie Fransen.
3.30 Rutger finished 5th in a time of 8.55.11. Zamora got the victory in 8.34.18 before Faure, Bringer and Jeuland, 3 frenchmen.

2.55 Rutger was 7de na 35km. Zamora met meer dan 5 minuten voor op Faure. Bringer is nu 3de geworden voor Aigroz.
2.55 Rutger was in 7th position after 35km.Zomara still in the lead , more than 5 min before Faure. Bringer has moved into 3rd position, before Aigroz.

2.10 Na 26km is Rutger doorgekomen in 6de positie. Zamora heeft de leiding overgenomen van Aigroz, die ook door Faure is voorbijgelopen. Bringer is 4de, Jeuland 5de. Rutger zijn tijd over de laatste 5 kilometer was terug beter dan de vorige 5 kilometer. Maar hij ziet heel bleekjes.
2.10 After 26km into the bike lap, Rutger passed in 6th position. Meanwhile Zamora has taken the lead with 5 minutes on Faure. Aigorz is in 3td, Bringer in 4th and Jeuland in 6th. Rutger's last 5 km were finished in a better time than his previous 5. But he looks very pale.

1.00 Na 10km lopen is Rutger doorgekomen in 4de positie, na Aigroz, Zamora en Brinker. De voorsprong van Aigroz is snel aan het verminderen, maar Rutger zag er ook niet zo fris meer uit. Hij riep naar Pieter, dat hij zich in de laatste 40km op de fiets 'leeg' voelde. Afwachten wat het wordt!
1.00 Rutger is running in 4th position 1okm nto the bike leg, behind Aigroz, Zamora and Brinker. Aigroz's advance is going down quickly, but Rutger doen't look fresh either. He told pieter that he felt 'empty' during the last 40km on the bike. Wait and see!

12.30 Rutger is als 2de binnengekomen na het fietsen, samen met de anderen in zijn groep. Aigroz had meer dan 9 minuten voorsprong. Na de wissel is Rutger vertrokken in 5de positie. Hij zag er nog goed uit.
12.30 Rutger came into the transition zone as second, more than 9 minutes behind Aigroz and together with the other people in his group. He started running in 5th position and looked quite well.

12.00 Na 150km fietsen loopt Aigroz verder uit tot mer dan 8 minuten. Geen verandering in het groepje achtervolgers. Ben op internet gaan zoeken naar Aigroz. Het blijkt een Zwitser te zijn. Hij was 2 weken geleden 4de in de halve Ironman van Zwitserland, die werd gewonnen door Ronnie Schildknecht
12.00 After 150km on the bike, Aigroz is now leading with more than 8 minutes. No changes in the group with Rutger. I went looking for Aigroz on the Internet. He is Swiss, not French. Two weeks ago he finished 4th in the half Ironman Switserland, behind winner Ronnie Schildknecht.

11.00 Na 120 Km fietsen leidt Aigroz nog altijd met 6min30 op een groepje met Rutger, Zamor, Bringer en Faure
11.00 After 120km of biking, Aigroz is still in the lead position, 6min30 in front of a group with Rutger, Zamora, Faure and Bringer.

10.25 De spotters die verslag uitbrengen op IronmanLive hebben gisteren allicht iets te veel gedronken. Zij melden dat Zamora samen met Aigroz op kop ligt. Pieter meldt ons dat Rutger zopas aangesloten heeft bij het groepje met Zamora, Bringer en Faure. Het groepje heeft nog altijd minuten achterstand op Aigroz
10.25 I think the spotters working for IronmanLive have been drinking to much! They saw Zamora together with the leader Aigroz. Pieter just called to say that Rutger has joined the group with Zamora, Brinker and Faure. They are still minutes behind Aigroz though.

9.50 De informatie verspreid op Ironmanlive ( rutger op 23 sec van Zamora) is verkeerd. Rutger bevindt zich nu op 2 minuten van Zamora. Hij heeft 6 minuten achterstand op Aigroz, een ons niet bekende atleet.
9.50 The information on Ironmanlive (Rutger at 23 seconds from Zamora) is wrong. Rutger is now at 2 minutes from Zamora and 6 minutes behind leader Aigroz, whom we do not know at all.

9:30 Halfweg de steile klim van de Col de l'Ecre is Rutger doorgekomen op 2min20 van Zamora en Co. We vermelden hier Zamora, omdat die de vorige 2 edities heeft gewonnen en dus een goed vergelijkingspunt is. De Fransman Aigroz is nog altijd alleen op kop, voor het groepje met Zamora
9.30 In the middle of the Col de l'Ecre, Rutger came by at 2min20 of a group with Zamora. We are referring to Zamora because he won the previous 2 editions of this Ironman. Aigroz from France is still leading, all alone in front of a group with Zamora.

9.00 Na 70km fietsen, bij het begin van een zware klim, bevindt Rutger zich terug op 3 minuten van Zamora en Faure. Die worden nog voorafgegaan door Aigroz.In het begin was Rutger wat teruggevallen tot 4 minuten, maar nu is hij terug tijd aan het inwinnen
9.00 After 70km on the bike, Rutger is starting to climb a steep hill 3min behind Zomora and Faure. These 2 are still behinfd leader Mike Aigroz. Initially Rutger has lost some time on the bike, falling back 4 minutes behind Zamora . But now he is catching up again.

7.30 Rutger kwam uit het water op 2min41 van de leider, de fransman Aigroz. Goed vertrokken
7.30 Rutger came out of the water 2min41 behinfd the leader, Aigroz from France

Race report Challenge France, Niederbronn

2008-05-31T21:52:00.002+02:00

The race in Niederbronn-les-bains was the first Challenge event in Europe, aside from Quelle Challenge Roth.
For a race that was organized for its first time, I must say that everything went quite smoothly. Of course there were some little problems, but I am convinced that Guy Hemmerlin (the race director) will solve all these by next year. The Pro athletes were well looked after, so I most probably will put next year’s event on my calendar again.
About my race itself: very shortly, the swim was moderate, the biking ok and the running moderate too.
Now a more elaborate version:
I started quite well in the water, but after 400m, I had to let the better swimmers go. The rest of the swim, I was all alone and hence lost quite some time. Once on the bike, I immediately had a good feeling. I moved into the third position quickly. After 60km, I almost got Twelsiek, who was second at that time. He biked some 20 seconds in front of me, but suddenly I saw him standing at the side of the road with a flat tire. Hence, I came into the transition zone in second position behind an untouchable Chabaud. The run consisted of two tough laps, basically 2km flat, then 4km uphill and finally 4km downhill. The downhill was very spectacular, with certain pieces going down by more than 10%. I started running more than 4 minutes after Chabaud. I felt immediately that I was only able to run at a constant pace. Accelerating was only a far dream. Rather than gaining on Chabaud, I lost more and more time on him. So I finished 2nd, some 6 minutes behind him.
My own evaluation: I still have quite some work to do, if I want to qualify for Hawaii in 4 weeks during Ironman Nice.

Regards,
Rutger Beke

Verslag Challenge France, Niederbronn

2008-05-31T13:54:00.002+02:00

De wedstrijd in Niederbronn-les-bains was de eerste Challenge wedstrijd in Europa, buiten de Quelle Challenge Roth.En ik moet zeggen: voor een wedstrijd die nog maar voor de eerste keer werd georganiseerd was alles dik in orde. Natuurlijk waren er nog een paar schoonheidsfoutjes, maar ik ben zeker dat Guy Hemmerlin (de race directeur) tegen volgend jaar al deze foutjes zal wegwerken. De Pro's werden alleszins goed verzorgd, dus deze wedstrijd staat waarschijnlijk volgend jaar weer op mijn kalender.
Over mijn wedstrijd zelf.Om heel kort te zijn: zwemmen was matig; fietsen ok en lopen was ook maar matig. Nu de iets langere versie:Ik was goed weg bij de start, maar na 400m toch moeten lossen uit de kopgroep. De rest dan helemaal alleen gezwommen en redelijk wat tijd verloren. Eenmaal op de fiets had ik onmiddellijk een goed gevoel. Ik kon vlot opschuiven naar de derde plaats. Na 60km had ik bijna Twelsiek te pakken. Hij reed nog maar 20 seconden voormij als hij plots aan de kant stond met een lekke band. De wissel dus ingereden op een 2de plaats achter een ongenaakbare Chabaud. Het lopen was een heel pittig rondje dat we 2 maal moesten doen. Het rondje was eigenlijk 2 km plat, dan 4km omhoog en dan 4km terug naar beneden. Steilste stuk bergaf meer dan 10%. Ik begon te lopen met meer dan 4 minuten achterstand op Chabaud. Ik voelde wel onmiddellijk dat ik maar gewoon tempo kon lopen. Van een echte versnelling was geen sprake meer. Ik kwam geen meter dichter op Chabaud. Integendeel hij liep steeds verder van mij weg. Eindresultaat: 2de plaats.
Eigen evaluatie: Er is nog veel werk aan de winkel wil ik binnen 4 weken mijn kwalificatie binnenhalen voor Hawaii in de Ironman van Nice.

Sportieve groeten,
Rutger Beke

Ironman Arizona Race Report

2008-04-23T20:14:00.002+02:00

As mentioned in my previous blog, I felt 100% ready for the race. On Sunday, April 13 I have started in Ironman Arizona with much enthusiasm. In hindsight, I should have known better. Three days before leaving Belgium, I had to endure a fever attack while sleeping. The next morning I had gone to the hospital, where the doctors determined I had a bacterial infection on my longs. I had to take antibiotics for a few days and felt completely recovered when I left for Arizona. Once arrived in Tempe, it was recuperation time, after a few heavy training weeks in Belgium. I did not have further problems, so at the start of the race I had already completely forgotten the infection.
The swimming went fine and I came into T1 with a ‘normal’ delay. Once on the bike, the plan was to move forwards at an even pace. In Arizona, there are 3 laps of 60km. In the first two laps everything went fine, but not ‘super’ like in last year’s race. Nevertheless, after 120km, I had come to within 2 min and 30secs of the leader. During the third lap I got into big problems though: I had no power left in my legs and I felt as if I was standing still. As a result I again lost 4 minutes on my competitors in front of me. When I entered T2, I felt completely powerless and also a little dizzy. This must have been seen by some of the volunteers, since they brought me to the medical tent, where I was given an infusion to recover a bit. Somewhat later I already felt much better physically, but mentally I was still completely down. I had no clue at all on what had gone wrong.Once back in Belgium, I went back to the hospital for further investigation. It was diagnosed that the bacterium (see above) was still in my blood and my body. During the recuperation period before the race, my body has most probably spent more time on fighting this bacterium than on helping the recuperation. As a result, I have probably started the race while I was still very tired from the previous training weeks and I was unable to finish the race under these circumstances. I cannot blame myself for all this and that’s quite a relief. Luckily I was only ill, nothing wrong with my condition and training system.This week I am on antibiotics again: I want to be 100% sure that the bacterial infection is gone. In a few days I will be able to start training again. Since I still have to qualify for Hawaii, I will have to adapt my race calendar a bit. Probably I will participate in Ironman Nice on June 22.
Greetings,
Rutger

Wedstrijdverslag Ironman Arizona

2008-04-23T20:10:00.003+02:00

Zoals gemeld in mijn vorige blog, voelde ik me 100% klaar voor de wedstrijd. Ik ben op zondag 13 april dan ook met veel enthousiasme aan de Ironman Arizona begonnen. Achteraf gezien had ik allicht beter moeten weten. Drie dagen voor mijn vertrek uit Belgie, had ik ’s nachts een koortsaanval moeten doorstaan. Ik was ’s anderendaags naar de kliniek geweest, waar men een bacteriële infectie op de longen vaststelde. Ik moest een paar dagen antibiotica slikken en voelde me bij mijn vertrek alweer prima. Eens in Arizona, was het tijd voor recuperatie, na de helse trainingsweken in België.
Ik ondervond geen enkel probleem en was, bij de start van de wedstrijd, die infectie al totaal vergeten. Het zwemmen verliep vlot en ik kwam uit het water met een ‘normale’ achterstand. Eens op de fiets wou ik, zoals gepland, aan een gelijkmatig tempo proberen naar voor te fietsen. Het fietsparcours bestaat in Arizona uit 3 ronden van 60km. De eerste twee ronden verliepen goed, maar niet ‘super’ zoals vorig jaar. Toch was ik na 120km al genaderd tot op 2min30 van de leider. In de derde fietsronde kreeg ik plots grote problemen: geen power meer in de benen en het ging echt niet meer vooruit. In de laatste ronde ben ik zo terug 4 minuten verloren op de atleten voor mij. Nadat ik de wisselzone was binnen gereden, voelde ik mij leeg en een beetje draaierig. Dit moet ook de helpers opgevallen zijn, want ze brachten mij naar de medische tent. Daar heeft men me aan een baxter gelegd om mij wat op te lappen. Wat later voelde ik me fysisch al beter, maar mentaal natuurlijk niet. Ik wist helemaal niet wat er verkeerd was gegaan. Eens terug in België, ben ik onmiddellijk terug naar de kliniek gegaan om me te laten onderzoeken. Hieruit bleek dat de bacterie (zie hierboven) nog altijd in mijn bloed zat. Waarschijnlijk is mijn lichaam, tijdens de recuperatieperiode voor de wedstrijd, veel meer bezig geweest met vechten tegen die bacterie dan met de geplande recuperatie. Daardoor ben ik in feite nog erg vermoeid begonnen aan de Ironman en heb ik het dus niet kunnen uithouden tot aan de finish. Ik kan mezelf dus weinig verwijten. Voor mij is dat toch een hele opluchting: gelukkig was ik alleen een beetje ziek en is verder alles ok met mijn trainingsopbouw. Op dit ogenblik neem ik opnieuw antibiotica om zeker te zijn dat de bacterie voor 100% uit mijn lichaam zal verdwenen zijn. Binnen een paar dagen kan ik terug normaal beginnen trainen. Omdat ik mij nog altijd moet kwalificeren voor Hawaï, zal ik mijn verdere wedstrijdschema wat moeten aanpassen. Waarschijnlijk zal ik op 22 juni deelnemen aan de Ironman Nice.
Sportieve Groeten,
Rutger

Ready for the race!

2008-04-11T21:08:00.001+02:00

Hello,

I have been here in Arizona for over a week now. The race is getting very close. Today the ‘circus’ has really started. This morning I went for registration, together with Claude, my coach. Being the winner of last year, they gave me the #1 BIB number. Cool!
The past week, I have been training here a little bit every day, but compared to what I did in the previous weeks at home, this was only peanuts. As a result, I start to feel really relaxed and almost ready to go. All week the weather has been splendid over here. A little fresher now than earlier. The predictions for the week-end are fantastic though. From now on, it will become a little hotter every day en for Sunday the prediction is 92 degrees Fahrenheit. Really the weather that I like! Yesterday Mike Cox, a bike mechanic, who drives around to help, came by. He gave the final touch to my bike (Cervelo P3C). My race wheels have been mounted and now my little machine looks very fast.
This morning, I got a very stressing surprise. I wanted to have a swim in Lake Tempe (where the race will begin) with my wetsuit. I started to undress, took my wetsuit and what did I see: stupid Mr. Beke took Sofie’s wetsuit to the US. I was lucky though: 10 minutes later, I already had the right wetsuit in my hands. The local distributor had a stand 10 meters away and was willing to lend me one for the race.
This race is the start of my 2008 season, a season that I am expecting a lot from!
Greetings from Ahwatukee.
Rutger

Klaar voor de wedstrijd!

2008-04-11T09:46:00.002+02:00

Hallo iedereen,
Ik ben hier nu iets meer dan een week in Arizona. De wedstrijd komt nu dus heel dicht bij. Vandaag is heel het circus hier echt begonnen. Ik ben me deze morgen samen met Claude gaan inschrijven. Als winnaar van vorig jaar hebben ze me daar het nummer 1 gegeven. Cool!
De laatste week heb ik hier nog elke dag wat getraind maar in vergelijking met wat ik de laatste weken thuis gedaan heb was het maar peanuts. Ik begin dus echt uitgerust te geraken en ik voel dat ik er bijna klaar voor ben. Het weer is hier ook al de hele tijd zalig. De laatste dagen iets frisser dan vorige week. De voorspelling voor het weekend is echter fantastisch. Het gaat hier elke dag iets warmer worden en voor zondag is de voorspelling 33 graden. Echt het weer waar ik van hou. Gisteren is de rondrijdende bike-mechanic Mike Cox langsgeweest. Hij heeft mijn machine (cervelo P3C) voor zondag in orde gebracht. De wedstrijdwielen steken er nu op en ik moet zeggen dat mijn fiets er weer heel snel uitziet.
Deze morgen was het wel weer eventjes stressen. Ik wou wat gaan zwemmen in Lake Tempe (waar de wedstrijd wordt gehouden) met mijn wetsuit. Daar aangekomen begin ik me om te kleden, neem mijn wetsuit en wat merk ik: loempe Beke heeft de wetsuit van Sofie meegenomen. Nog geen 10 minuten later had ik gelukkig al de juiste wetsuit in mijn handen. De verdeler stond nog geen 10 meter verder en wou me gelukkig een wetsuit lenen voor de wedstrijd. Wat een geluk!
Met deze wedstrijd wordt het startschot gegeven van mijn seizoen. Een seizoen waar ik veel van verwacht!
Sportieve groeten uit Ahwatukee,
Rutger

News at the beginning of the 2008 season

2008-04-01T20:42:00.002+02:00

Hello everyone,
It has been too long a time, since I published something on my website. So, with the new season now starting for me too, it’s time that I tell you how I am doing currently. Everything goes quite well. I have been able to train all winter without injuries. That has given me a lot of confidence, especially with regard to my running. I already have two training camps behind me. In January, I spent two weeks in Lanzarote. Afterwards, I went to South-Africa (Potchefstroom) for 3 weeks with other athletes from the Belgian national team. (this is my sixth consecutive year that I go there)
Tomorrow, I am leaving for Arizona, where I will do my first Ironman of the year. This is a very important race for me, my first race after finishing 898th in Hawaii last year. So, I have to prove something! Moreover, for the first time since my debut in Kona, I have to qualify for next year’s race in Hawaii. That gives more pressure, but I have been training a lot and hard, so I think I am ready for it.

With regard to my sponsoring, almost everything remained unchanged. I am still on the payroll of BLOSO. My main sponsor remains Arinso (actually after being acquired it will become Northgate-Arinso). Oil Service remains a co-sponsor and I also continue running with Nike. I still bike on my ‘little P3C Cervelo’ and my other material sponsors are Zipp, Profile Design, Giro, Fizik, Squeezy and Fuel Belt.

I promise that I will report on a more regular basis for the remainder of the season. (Writing this down is a way to oblige myself.)

Greetings,

Rutger

PS: I still owe you the most important news: Tille will get a little brother or sister soon! I am sooooooooo glaaaaad!

Nieuws bij het begin van het seizoen 2008

2008-03-31T21:35:00.003+02:00

Hallo iedereen, Het is weeral eens veel te lang geleden dat ik nog iets van mezelf heb laten horen, hier op mijn webpagina. Met het nieuwe seizoen, dat nu ook voor mij bijna gaat beginnen, wordt het dus tijd dat ik jullie eens vertel hoe het met mij gesteld is. Alles gaat prima. Ik heb een hele winter probleemloos kunnen trainen zonder blessures. Vooral in het lopen heeft dit enorm veel vertrouwen gegeven. Ik heb ook reeds twee trainingsstages achter de rug. In januari heb ik 2 weken op Lanzarote getraind. Nadien ben ik (voor de 6de maal reeds) voor 3 weken naar Zuid-Afrika Potchefstroom) geweest met een deel van de Nationale Selectie.
Overmorgen vertrek ik naar Arizona voor mijn eerste Ironman van het jaar. Een heel belangrijke wedstrijd voor mij, aangezien het mijn eerste wedstrijd is sinds mijn 898ste plaats in Hawaii. Ik heb dus iets te bewijzen! Ik moet mij nu ook voor de eerste maal sinds mijn debuut in Kona opnieuw plaatsen voor de Ironman van Hawaii. Extra druk dus. Maar ik heb heel goed en hard getraind, dus ik ben er klaar voor.
Op sponsoringsgebied is bijna alles hetzelfde gebleven. Ik word nog altijd gesteund door BLOSO. Mijn hoofdsponsor blijft ook dit jaar Arinso. (wordt Northgatearinso). Co-sponsor blijft Oil Sevice. Ik blijf ook lopen op Nike. Ik fiets ook nog altijd rond op mijn P3C Cerveloke. De andere materiaalsponsors zijn Zipp, Profile Design, Giro, Fizik, Squeezy en Fuel Belt. Ik beloof bij deze dat er regelmatiger een update zal verschijnen. (Met deze regel probeer ik vooral mezelf te verplichten!)

Vele groeten, Rutger

PS: Het belangrijkste nieuws heb ik nog niet verteld: Tille krijgt er een broer of zus bij.!! Joepieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

New Year

2007-12-30T20:53:00.000+01:00

I wish everybody a splendid 2008! 2007 cannot be over quick enough for me! I am already in full preparation of the next season and I am longing for the next races.
Here is a little hint already: I will start in the Ironman Arizona on April 13 and afterwards, I will participate in Niederbronn-Les-Bains (France, Half Ironman distance) on may 25th. Furthermore, on August 3, I definitely have the Marc Herremans Classic on my program. I will do more races, but I do not definitely know which ones yet.

See you next year!!

Rutger

Nieuwjaar

2007-12-30T20:36:00.000+01:00

Ik wens iedereen een spetterend 2008. Voor mij kan 2007 niet snel genoeg afgesloten worden. Ik ben in volle voorbereiding voor het volgende seizoen en kijk enorm uit naar de volgende wedstrijden. Om al een tipje van de sluier op te heffen: ik start in Arizona op 13/4 en daarna doe ik mee in Niederbronn-Les-Bains op 25/5. Verder staat ook nog de Marc Herremans Classic op 3/8 op mijn programma. Er komen nog wedstrijden bij maar daar ben ik nog niet helemaal uit.

Tot volgend jaar!!

Rutger

Live coverage

2007-10-13T17:55:00.001+02:00

kona 6pm
rutger is zopas over de eindstreep gewandeld na 11h14

rutger just walked over the finishline in a total time of 11.14

kona 2.20pm
rutger is aan het stappen; dus zeker geen ereplaats in het vooruitzicht op dit ogenblik. Doet hij de wedstrijd uit?

rutger is walking now; so he will not be in the top10 or top20; does he finish the race?

kona 2pm
op palani road, na 16km, loopt rutger nog altijd in 17de positie, op 17 min van lieto; hij ziet er wel moe uit

on Palani road, 16km into the marathon, rutger is still in 17th position, 17min behind leader lieto; he looks tired though

Kona, 1pm
Rutger came of the bike in 17th position; 14.40 minutes behind sindballe(1) and 8min.13 behind marino vanhoenacker

rutger is binnengekomen na het fietsen in positie 17; 8min13 na marino(3) en 14.40 na sindballe, de leider

Kona 12 am
Na 140 km is rutger op 8 minuten van Marino doorgekomen en 12 minuten achter de leider sindballe

After 140 km on the bike, rutger come trough 12 minutes behind leader sindballe and 8 minutes behind marino vanhoenacker

Kona 9.45 am
na 60 km is rutger doorgekomen met een achterstand van 10 minuten; hij deed teken naar pieter timmermans dat het niet goed ging;

60 km into the bike leg, rutger passed with a delay of 10 minutes on the leader; he signaled to pieter, his coach, that things were not going too well.

Kona, 8.45 am

Nieuws . Rutger heeft blijkbaar een dreun op zijn kop gekregen tijdens het zwemmen. Dat zou verklaren waarom hij ineens zoveel achter lag

Rutger got a punch on the head during the swim; that would clarify why he lost so much time all of a sudden.

Kona,8 am

Rutger heeft slecht gezwommen; meer dan 6 minuten na van lierde uit het water, meer dan 5 minuten na macca, meer dan 4 minuten na marino. Hij was nochtans zeer goed gestart in het water; we weten niet of er iets is gebeurd.

Rutger did not swim well; He came out of the water more than 6 minutes behind luc van lierde, more than 5 minutes behind macca and more than 4 minutes behind marino vanhoenacker;

Kona ,7 am

Rutger has started the swim together with all pro's at 6.45 am. Everything went smoothly this morning

Rutger is om 6.45 am gestart in het water met alle pro's. Alles ging vlotjes vanmorgen, niet te zenuwachtig, maar wel zeer gefocused.

Kona, 6 am
Hello,

Ik zal trachten om hier, tijdens de race, nu en dan wat informatie door te geven op de blog van Rutger. Meer informatie kan je vinden op http://www.ironmanlive.com/

I will try to update you all here once in a while, during the race. You can find more information on http://www.ironmanlive.com/

Herman Beke

High tech !

2007-10-11T19:30:00.000+02:00

This is my Cervelo P3C, the bike I will have to do it with, this Saturday. A nice little bike, even though I am saying that myself. My brand new Zipp wheels are on now. What a difference with my training wheels, which I have been using here over the last 3 weeks. My bike looks quite fast, now all I have to hope for is that my legs will follow through too.
For the people that have an interest in this: everybody will be able to follow my SRM data and my position during the bike leg via GPS. Go and look at http://2peak.com/srm/srm_kona_2007/hawaii.php
I will be using this together with Faris Al-Sultan, Cameron Brown and Luke Bell. So if you follow the race from home behind your computer, it will be possible to continuously check and compare our positions, speed and wattages. All this thanks to a little transmitter behind our saddle pens. If you look at images from me on my bike and you wonder what this little grey box on my bike is , then you know this is my transmitter. It’s not on my bike yet currently, so you don’t have to check today’s picture yet.
Tomorrow I have a busy day. I will do a short swim and bike training. I also have to go to the pre-race press conference and the pro briefing meeting. I hope I will have some time left to rest!

moderne technologie

2007-10-11T09:52:00.000+02:00

Dit is mijn cervelo P3C, waarmee ik het zaterdag zal moeten doen. Al zeg ik het zelf, ik vind het een knap fietske. Mijn splinternieuwe zippwielen steken er nu ook in. Wat een verschil met die trainingswielen waarmee ik hier al 3 weken rond rijd. Mijn fiets ziet er rap uit, nu alleen nog hopen dat mijn benen meewillen.
Voor de geinteresseerden: Je kan mijn SRM gegevens en mijn positie op het fietsparcours via GPS volgen op de volgende site. : http://2peak.com/srm/srm_kona_2007/hawaii.php
Samen met Faris Al-Sultan, Cameron Brown en Luke Bell werk ik hier aan mee. Dus je kan thuis vanachter je computer onze posities, snelheid en wattages constant vergelijken. Hiervoor hangt SRM een klein zendertje aan onze zadelpen. Als je dus beelden van mij ziet en je vraagt je af waarvoor dat klein grijs bakje aan mijn fiets hangt dan weet je nu dat dit de zender is. Op de foto hangt de zender er nog niet aan, dus je hoeft er nog niet naar te zoeken.

Morgen staat er nog een drukke dag op het programmma. Ik doe nog een korte zwemtraining en fietstraining. Ook moet ik nog naar de persconferentie en pro-briefing. Hopelijk blijft er nog wat tijd over om te rusten!

6 more night’s sleep!

2007-10-08T20:15:00.000+02:00

Another 6 nights and we are there again! It’s getting awfully close now. Over here in Kona, one can feel the tension mount by the minute. All athletes have arrived by now, all heavy training is done. From now on, we have to rest and try to minimize the energy spilling during the last week.
Friday night, Pieter and Sofie’s father have arrived. Yesterday my father has landed. So, our condo is getting quite full. I must also say that the level of alcohol usage has gone up quite a bit since the arrival of these two grandpa’s. -:)This morning, I had a nice swim training with Sofie in the swimming pool. Now that Jan ( my father in law) is here, we also have the perfect babysitter for Tille. During our training, we got the company of Luc Van Lierde and Thomas Hellriegel. The two of them are good for 3 Ironman Hawaii victories. If somebody would have told me 10 years ago that, one day, I would be training together with Luc and Thomas ( the numbers 1 and 2 of Hawaii 1996), I would have laughed loudly and certainly not have believed it. To tell you the truth, we have been rather laughing and joking in the water, instead of swimming. I must admit though that these two ‘oldies’ ( almost forty) are still quite fast in the water. -:)
This afternoon, Pieter and my father drove up to Hawi and dropped me there. I biked home, since I wanted to explore this part of the race a little more. I was lucky: I had a strong tailwind, so it became a calm training.Tomorrow I am going to register. That’s when we get our wristband, the official start of Ironman week.just for your info: only 6 night’s sleep to go!

Nog 6 keer slapen!

2007-10-08T09:57:00.000+02:00

Nog 6 keer slapen en het is weer zover. Nu begint het toch echt dichterbij te komen. Hier in Kona voel je de spanning zo met de minuut stijgen. Alle atleten zijn nu reeds hier. Alle zware trainingen zijn achter de rug. Nu is het rusten geblazen en zo weinig mogelijk energie proberen te verspillen in de laatste week.
Vrijdagavond zijn Pieter en de vader van Sofie toegekomen. Gisteren is dan mijn vader geland in Kona. Onze condo is dus zo stilletjes aan volzet aan het geraken. Ik moet zeggen dat het alcoholgebruik hier zienderogen stijgt sinds die 2 vijftigplussers zijn toegekomen! -:)
Vandaag in het zwembad nog een leuke zwemtraining afgewerkt samen met Sofie. Nu dat Jan(mijn schoonvader) hier is hebben we de perfecte babysit voor Tille. Halfweg de training kregen we het gezelschap van Luc Van Lierde en Thomas Hellriegel. Samen goed voor drie Ironman Hawaï overwinningen. Had je mij dat tien jaar geleden gezegd dat ik ooit eens zou samen trainen met Luc en Thomas (de nrs. 1&2 van 1996) dan had ik eens hard gelachen. Eerlijk gezegd, we hebben meer gelachen dan gezwommen. Ik moet wel zeggen: voor twee bijna veertigers zijn ze nog verdomd snel in het water. -:)
In de namiddag hebben Pieter en mijn vader me afgezet in Hawi. Ik ben van daar dan naar huis gefietst omdat ik dat deel van het parcours nog eens extra wou verkennen. Ik had wel geluk: ik had wind mee, dus was het een rustige training.
Morgen ga ik me dan inschrijven. Daar krijg je je polsbandje: het officiële startschot voor Ironman week. Ter info, het is nog maar 6 keer slapen!

Vucko is staying with us!

2007-10-03T20:57:00.001+02:00

Since this Sunday evening, we are no longer with the three of us: Stephan Vuckovic ( silver medal OS Sydney) is staying in our condo for 4 days. Afterwards, he will join Thomas Hellriegel, when the latter arrives in Hawaii. Sofie and I got acquainted to Stephan and Thomas during some training camps in Club La Santa in Lanzarote. We are going along quite well, that’s why we thought it was a good idea to host Stephan for a few days. And that way Tille now has yet another playing mate. I hope Stephan’s girlfriend will not be jealous: Tille is following him everywhere. Even in his bedroom, he is not safe from her!
This week, I read on a forum that somebody found that my life as a triathlete was rather boring. A little reaction to that statement: First of all, in the last 3 years, I have experienced more than what an average triathlete will live through in his entire life. So please believe me: I prefer this boring life to all those miseries. Moreover, life is a little boring over here indeed. I am sitting here on a fantastic island for 5 weeks with my wife and daughter. I am training every day in a beautiful sun and in an idyllic scenery. And then, to finish off the day, I am playing a little with Sofie and Tille in the swimming pool. You have to agree that a nine-to-five job in rainy Belgium gives more satisfaction. -:)
I am going to bed now, because tomorrow morning I have planned a swim training in the ocean, together with Stephan. I’d better sleep well, otherwise I will not be able to follow him.

Vucko op bezoek!

2007-10-03T20:22:00.000+02:00

Sinds zondagavond zijn we niet meer met drie maar met vier. Stephan Vuckovic (zilveren medaille OS Sydney) verblijft 4 dagen bij ons in onze condo. Tot dat Thomas Hellriegel aankomt in Hawaii. Sofie en ik hebben Stephan en Thomas leren kennen tijdens enkele stages in Club La Santa te Lanzarote. We komen goed overeen dus leek het ons leuk om Stephan enkele dagen te slapen te leggen. En zo heeft Tille er een nieuwe speelkameraad bij. Hopelijk wordt zijn vriendin niet vlug jaloers want Tille volgt hem overal. Hij is zelfs niet veilig voor haar in zijn eigen slaapkamer!

Ik las deze week ergens dat er iemand mijn leven als atleet maar saai vind. Een kleine reactie: Ten eerste heb ik de voorbije drie jaar meer meegemaakt dan de gemiddelde triatleet in heel zijn leven. Dus geloof me vrij: ik verkies saaiheid boven al die miserie. Ten tweede het is hier inderdaad wat saai. Ik zit hier vijf weken met mijn vrouw en dochter op een schitterend eiland. Ik train hier elke dag onder een zalig zonnetje in een idyllisch decor. En dan om de dag af te sluiten, ga ik nog eens met Tille en Sofie in het zwembad spelen. Maar inderdaad een kantoorjob in het regenachtige Belgie van negen tot vijf biedt iets meer afwisseling. -:)
Nu ga ik slapen want morgenvroeg staat er een zwemtraining in de oceaan met Vucko op het programma. Ik kan maar beter uitgeslapen zijn wil ik hem kunnen volgen!

Poker championship

2007-09-29T21:57:00.000+02:00

In the evening, after a full day of training and when little Tille is already having nice dreams, Sofie and I watch one of the DVD-series that we brought from Belgium on our computer (European DVD’s cannot be played on an American player and television, because of the piracy protection). We have started over here with the last 2 episodes of the first season of Prison Break. (T-bag rules!). Afterwards, we could choose between Alias 5, the 4400 3 or the OC 2. We selected OC. A very nice and relaxing series about a few rich families from Orange County. It is like Beverly Hills 90210, but for adults. The reason we brought our own DVD’s is that over here in America, there is nothing interesting on the television (it’s even worse than at home). As Bruce Springsteen is singing: ’57 Channels and nothing on’.
The only thing I will watch on TV once in a while is the World Series of Poker. First class amusement! They start the tournament with more than 10000 participants and will eventually finish with one champion, who will receive the nice sum of 12 million dollars!!! You should compare that to the 110000$ that the Ironman Hawaii winner will receive. Triathletes also will complain once in a while about the starting fee for an Ironman (475$), but the entrance fee for this Poker Championship is nothing less than 10000$!!!

Poker

2007-09-29T21:36:00.000+02:00

Aloha,
‘s Avonds na een trainingsdag en als ons Tilleke al in dromenland is kijken Sofie en ik op de computer (dvd’s uit Europa zijn hier in Amerika niet leesbaar op de dvd-speler wegens de beveiliging tegen piraterij) naar een van de dvd-reeksen die we meegebracht hebben uit België. We zijn hier begonnen met de twee laatste afleveringen van seizoen 1 van Prison break.(T-bag rules!). Nadien hadden we keus uit Alias 5, The 4400 3 of The OC 2. Het is de OC geworden. Een geweldig leuke ontspannende serie over een paar welgestelde families uit Orange County. Het is eigenlijk Beverly Hills 90210 voor volwassenen. De reden dat we onze eigen series meehebben is omdat hier in Amerika (nog meer dan bij ons thuis) niks interessants op TV is. Of zoals Bruce Springsteen zingt: ‘57 Channels and nothing on’.
Het enige waar ik hier soms naar kijk is de World Series of Poker. Amusement van de bovenste plank. Ze beginnen hier aan het toernooi met meer dan 10.000 deelnemers om uiteindelijk te eindigen met een enkele winnaar. Die gaat lopen met 12 miljoen dollar!!! Vergelijk met de 110.000$ die de Ironman Hawaï winnaar opstrijkt! Wij triatleten durven echter ook wel eens klagen over het inschrijvingsgeld voor een Ironman (475$) maar om aan dit Pokerkampioenschap mee te doen betaal je de ronde som van 10.000$.

Under Colleagues

2007-09-28T21:20:00.000+02:00

Kona is slowly changing. You can see more and more that we are only two weeks away from ‘the mother of all triathlons’: The 2007 Ford Ironman World Championship. Please don’t forget to mention Ford, otherwise you risk being sued by WTC eventually. Right now, I have had enough from lawsuits. -:)
In the last few days I also have encountered some ‘big cannons ’ over here: My countryman Marino Vanhoenacker (he is here together with Gerrit Schellens. Gerrit has qualified but will not race because of a bike accident a few weeks ago). I also have seen Cameron Brown. Last week, in the swimming pool, I met Ironman Hawaii rookie Craig Alexander ( a candidate for the victory, according to me, despite his lack of experience in Hawaii). This morning I saw Chris McCormack (aka Macca). He is my big favorite for this year. All the other big shots will probably arrive in Kona during the next few days. I know, for instance, that Luc Van Lierde will land shortly. This year again, it is a long ‘shortlist’ of toppers. It will be a big fight to end in the top 10 again! As usual, there are at least 25 people who are aspiring a spot in that top 10. Somehow I like that!

Onder collega’s

2007-09-28T20:48:00.000+02:00

Kona begint stilletjes te veranderen. Je merkt meer en meer op dat we nog maar twee weken verwijderd zijn van de moeder der triatlons: The 2007 Ford Ironman World Championship. Vergeet vooral Ford er niet bij te zeggen want anders heb je misschien een proces van de WTC aan uw broek. En van processen heb ik voorlopig mijn buik vol. -:)

Ik ben hier de voorbije week ook al een paar grote kanonnen tegengekomen: Landgenoot Marino Vanhoenacker (samen hier met Gerrit Schellens. Gerrit gekwalificeerd maar kan niet deelnemen wegens een fietsaccident een paar weken geleden). Cameron Brown ben ik ook al tegengekomen. Vorige week in het zwembad Ironman Hawaï rookie Craig Alexander(volgens mij toch ook een kanshebber ondanks het gebrek aan ervaring in Hawaï). Deze morgen ben ik dan Chris McCormack (aka Macca) tegengekomen. Voor mij is hij de grote favoriet binnen twee weken.. De rest van de grote namen zullen de komende dagen wel aankomen in Kona. Ik weet bijvoorbeeld dat Luc Van Lierde eerstdaags toekomt.Als je het mij vraagt weer een hele lange lijst: de lijst der toppers. Het zal weer vechten worden voor een top tien plaats. Want zoals elk jaar start er hier wel zeker 25 man die minstens de top tien ambiëren. Maar zo heb ik het wel graag!

An in-between

2007-09-26T20:58:00.000+02:00

Rutger is currently suffering from a writers’ block, so I am taking over from him today. Two days ago, Rutger had a day of rest and we used that occasion to have another nice meal in a restaurant. This time we tried the Hard Rock Café. Rutger had gone to such a restaurant in Australia last year. Apparently the chain has the same menu world-wide, so he could order exactly the same plate as over there. The food was quite good!

Our preferred pastime over here is the swimming pool. Every free moment between training sessions and Tille’s naps is spent in the water. Meanwhile Tille has overcome her fear of sand, hence she now likes to play in the sand pool too. A great relief to Rutger and me, because now we can just relax aside her (without having to watch her constantly).Furthermore everything follows its normal course over here: training, playing with Tille, eating, resting en… counting down towards the race. It feels good that race day is coming closer! I wish it was already here!
Sofie

Tussendoortje

2007-09-26T10:50:00.000+02:00

Hallo iedereen,
Rutger sukkelt momenteel met een writers’ block dus neem ik het even van hem over. Eergisteren had Rutger een rustdag en hebben we er nog eens van geprofiteerd om lekker te gaan eten. Deze keer hebben we het Hard Rock cafe eens uitgeprobeerd. Rutger was daar in Australie als eens gaan eten en blijkbaar is het menu overal hetzelfde want hij heeft dezelfde schotel hier kunnen eten. Het was lekker! Ons favoriete tijdsverdrijf is hier toch wel het zwembad. Ieder vrij moment tussen de trainingen en Tille’s dutjes door zitten we in het water. Tille heeft haar vrees voor het zand ondertussen overwonnen en speelt nu ook graag in het zandzwembad. Tot grote vreugde van Rutger en mij want dan kunnen we er heerlijk naast liggen. Verder gaat alles zijn gewone gangetje: trainen, spelen met Tille, eten, rusten en aftellen naar de wedstrijd. Het komt nu stilaan dichterbij, fijn! Was het maar al zo ver!
Sofie

Wasp Plague!

2007-09-23T20:39:00.000+02:00

I’ve been training very hard today: running in the morning and a long bike ride in the afternoon. The weather was quite nice today. So, between the two training sessions, I was able to relax a bit with Sofie and Tille at the swimming pool. There is also a little pool for the kids here, with sand on the bottom. Typical for Tille: she’s not so keen on having sand between her toes, so she prefers to play in the adults pool.

I am convinced that there are also many wasps this year in Hawaii. Earlier this week I was stung by a wasp in my left leg, during a bike training. Today they got me again. First a sting in my right leg and an hour later one, just above my left foot. It didn’t hurt me that badly, but at first it is quite painful.

After my bike training, Sofie had prepared a nice meal. First a salad, then tuna steak with spinach ‘stoemp’ ( = typical Belgian dish, mashed potatoes mixed with spinach), and finally fresh pineapple, cut in little cubes. I am not a difficult person, you know! She really looks after me quite well over here and at home. I am a lucky guy with such a good wife.

Wespenplaag!

2007-09-23T19:55:00.000+02:00

Vandaag heb ik weer hard getraind. ’s Ochtends een looptraining en in de namiddag een lange fietstraining. Het was heel mooi weer vandaag. Dus tussen deze twee trainingen door toch eventjes kunnen ontspannen met Sofie en Tille aan het zwembad.
Er is ook een zwembadje voor de kleintjes met zand op de bodem. Typisch Tille: ze heeft het niet zo voor zand tussen haar teentjes. Ze speelt liever in het zwembad voor de grote mensen!
Er zitten hier volgens mij dit jaar ook veel wespen. Eerder deze week ben ik tijdens een fietstraining al eens gestoken in mijn linkerbeen. Vandaag hadden ze het weer op mij voorzien. Eerst een steek in mijn rechterbeen. Een uur later had er een wesp mij beet net boven mijn linkervoet. Echt veel last heb ik er niet van gehad maar in het begin doet het toch wel eventjes goed pijn.
Na mijn fietstraining had Sofie weer een lekkere maaltijd klaargemaakt. Eerst een lekker slaatje en nadien tonijnsteak met Belgische spinaziestoemp. En als afsluiter verse ananas in blokjes gesneden natuurlijk. Ik ben niet moeilijk hoor! Ze zorgt hier net zoals thuis schitterend voor mij. Wat ben ik toch een gelukzak met zo een goed vrouwke.

Good evening,

2007-09-21T21:39:00.001+02:00

It is Thursday night, 9pm here. We are now a week in Hawaii. Another 3 weeks and it will be race day again. My training sessions are going smoothly. Of course, I am not training here in the easiest conditions, but that’s exactly why I am coming to Hawaii that early. After a while, I can feel that my body is adapting a little bit to the heat and the humidity. I have the impression though that the weather conditions have changed a bit since 2003, when I participated here for the first time. The sun is shining less hours per day and there is also more rain than in that first year. It probably is all due to the global warming of the earth.
Today, around 11.30 am, I went for a 17km run. About at the peak of the heat during the day. I am doing this once in a while to get used to the running in a blistering sun. I do take my fuelbelt though, so that I have water to drink. I actually enjoy this ‘burning’ exercise, it makes me sweat like hell. It feels like standing under a shower.

In one hour, Benny Vansteelant will be buried. We will be at the funeral with our thoughts. I wish brother Joeri and his family a lot of strength once more.

Farewell, Benny…

Goedenavond iedereen,

2007-09-21T14:23:00.000+02:00

Het is hier donderdagavond negen uur. We zijn nu een week in Hawaii. Nog iets meer dan drie weken en het is zover. Mijn trainingen verlopen vlot. Het zijn hier natuurlijk niet de gemakkelijkste omstandigheden om in te trainen. Daarom juist verkies ik het om zo vroeg voor de wedstrijd naar hier te komen. Na een tijdje merk je toch dat je lichaam zich wat aanpast aan de warmte en de vochtigheid. Ik heb wel de indruk dat het weer hier toch wat veranderd is sinds 2003, de eerste maal dat ik hier meegedaan heb. De zon schijnt hier minder uren per dag. En het regent hier ook meer dan het eerste jaar. Het zal aan de opwarming van de aarde liggen zeker. Vandaag ben ik rond halftwaalf 17 km gaan lopen. Ongeveer het warmste moment van de dag. Ik doe dit af en toe om echt te wennen aan het lopen in de bakkende zon. Ik loop dan wel met mijn fuelbelt zodat ik wat water mee heb voor onderweg. Ik kan hier eigenlijk wel van genieten van dit hete lopen, het zweet druipt er vanaf. Net of je onder een douche staat.

Binnen een uur wordt Benny Vansteelant begraven. We zullen er in gedachte bijzijn. Nogmaals veel sterkte toegewenst aan Joerie en de rest van de familie.
Vaarwel Benny...

Aloha!

2007-09-19T17:00:00.000+02:00

My acclimatization period is over now. Yesterday, I have started with the serious work: 2 weeks of uncompromising training. Yesterday I have been swimming, biking and running. This morning I swum and, in the afternoon, I biked a good 140km. During the last part of the bike it started raining again. I hope that it will remain dry in the coming days. I already have to bike in the rain too many times in Belgium. Aside from this, everything goes fine. Tille is sleeping very well here, which makes it more enjoyable for dad and especially for mom. This evening we first went shopping and then we had a cozy dinner in Lava Java. We had planned to go to Tres Hombres (we go there every year at least once), but they are remodeling. Too bad! Let’s hope that Burger King is not remodeling on race-day, because I already am longing for a whopper immediately after the race.

Rutger

Aloha!

2007-09-19T09:42:00.001+02:00

De aanloopperiode en de acclimatisatieperiode zit erop. Vanaf gisteren ben ik begonnen met het serieuzere werk. 2 weken keihard trainen. Gisteren zowel gezwommen, gefietst en gelopen. Vandaag in de voormiddag gezwommen en in de namiddag 140 km gefietst. Op het einde terug in de regen gereden. Hopelijk blijf ik de komende dagen droog op mijn fiets. Ik moet in België al genoeg in de regen rijden.
Voor de rest gaat alles prima. Tille slaapt hier heel goed wat het voor de papa en vooral voor de mama aangenaam maakt. Ondanks de zware trainingen blijft er nog genoeg tijd over om te ontspannen. Vanavond zijn we nog wat gaan shoppen en nadien zijn we gezellig gaan eten in Lava Java. We waren eigenlijk van plan om te gaan eten in Tres Hombres (waar we elk jaar wel eens naartoe gaan) maar ze gaan verbouwen. Jammer! Als ze de Burger King maar niet aan het verbouwen zijn de dag van de Ironman want ik kijk nu al uit naar een whopper voor na de wedstrijd.

Rutger

New bike baptised!

2007-09-17T21:32:00.000+02:00

Yesterday in Kona, I drove my new bike for the first time. I received the frame some 6 months ago. But, since the new Cervelo 3PC is a copy of last years, except for the colors, I wanted to preserve it for Hawaii. For me, a new bike is good for my moral. I always have this feeling that it is faster than my old one.So, yesterday I drove around on my new ‘beast’ for about two hours. A new bike shines much more too, making that first ride a real pleasure. But after one hour, the rain started pouring over us, just as if I and my bike were under a shower. Sh**t, my beautiful bike got baptized immediately. Luckily for me, a rain shower in Hawaii does not mean your freezing to death too. Nevertheless I hope to finish my remaining training sessions under a typical Hawaiian sun. I like the heat more than rain.
Wet and drowned greetings,
Rutger

Nieuwe fiets gedoopt!

2007-09-17T09:31:00.000+02:00

Gisteren voor de eerste keer in Kona met mijn nieuwe fiets gereden. Ik heb de nieuwe kader wel al bijna 6 maanden. Maar aangezien mijne Cervelo 3PC buiten een andere kleur niet veranderd is ten opzichte van vorig jaar wou ik hem speciaal sparen voor Hawaii. Want een nieuwe fiets is toch geweldig voor de moraal. Ik heb altijd het gevoel dat ik op een nieuwe fiets sneller ben dan op een fiets waar ik al een tijdje mee rondbol. Gisteren dus in de namiddag een dikke twee uur mijn nieuw machien ingereden. Een nieuwe fiets blinkt ook altijd geweldig en het is dus echt genieten, dat eerste ritje. Na een uur begint het tochwel te gieten zeker. De hemelsluizen gingen compleet open. Het was precies of ik met mijne fiets onder de douche stond. Miljaar mijne nieuwe fiets onmiddellijk gedoopt dus. Gelukkig krijg je het hier zelfs compleet verzopen niet koud. Hopelijk kan ik mijn volgende trainingen wel onder een typische Hawaiiaanse zon afwerken. Want dat heb ik toch net ietsje liever.
Verzopen groeten,
Rutger

Benny Vansteelant

2007-09-15T21:03:00.000+02:00

This morning, when I turned on my computer, the first mail I got was one from Pieter with the news that Benny had died. What a punch in my face! We had left Belgium with the good news that Benny was finally doing better (after being hit by a car last Saturday and having been in intensive care afterwards). Here we are now at the other side of the world in a paradise … and all I can think of is Benny. Memories are constantly going through my head. My many training camps in Font-Remeu: he is the one who thought me around in the city and the neighborhood. Four years later, I am still using all the maps he made for me. Me, carefully studying his derailleur, while he made me turn purple climbing a hill. The World championship Duathlon in Geel 2004, which he won and where all his friends afterwards were running around in a BIK T-shirt displaying ’We did it’. I also will never forget that he was the one who prepared and fine-tuned my bike (in Font-Remeu) for the Monaco 70.3 race in 2005. After finishing my bike stint , Sofie had to send him a phone message (he had insisted on it) to let him know that everything had gone perfectly. But what I probably will miss the most, is his perennial little stopper word: ayee…
My planning says that I should bike today, but my bike is still packed. Today I really do not feel able to bike. Tomorrow it will still be difficult, but I know that Benny would have wanted me to do like him: prepare my race into perfection.
My thoughts and condolences go out to his brother Joeri, family and friends. Sofie and I, we find it terrible not to be able to be present at the funeral, because we are already in Hawaii. We will be there in our thoughts though. We will also light a candle for Benny.

In Kona at last!

2007-09-15T20:59:00.000+02:00

After 36 hours of travel, we finally arrived in Kona. What a terribly long journey, especially for Tille. During the 11 hour flight from London to San Francisco, she slept for one hour only. While we stayed over in San Francisco though, she slept for almost 8 hours. When we finally landed in Kona at 11 am Thursday , we were all exhausted.

For the first time, this year Sofie had made reservations herself via the internet: it has never been cheaper. Hence we were a little nervous to see whether the condo would be nice and comfortable. No problem at all: it was spacious, hospitable and had 3 bedrooms. The complex also has a nice pool ( with a Jacuzzi for after the race). Yesterday, after dinner, we went to bed early, dragged down by the jetlag.

This morning, I did my first training: one hour of swimming. Afterwards Sofie also went for a swim, while I played with Tille in the kids pool.

For the remainder of this week, I have planned light training sessios only, so that I can quietly adapt to the local time and the heat. Next Monday I will switch back to the more serious workouts.

Benny Vansteelant

2007-09-15T12:03:00.000+02:00

Deze ochtend toen ik de computer opzette was het eerste bericht dat ik kreeg van Pieter; de boodschap dat Benny overleden was. Wat een mokerslag. We waren immers uit België vertrokken met het nieuws dat Benny aan de beterhand was. Deze tragische gebeurtenis was het laatste wat ik verwachtte. Hier zitten we dan aan de andere kant van de wereld in een paradijs en het enige waar ik kan aan denken is Benny. Er schieten constant herinneringen door mijn hoofd. Mijn trainingsstages in Font-Romeu. Hij heeft me er wegwijs gemaakt; ik gebruik zijn plannetjes na 4 jaar nog altijd. De nauwgezette studie van zijn achterderailleur tijdens een of andere beklimming waar hij me alle kleuren van de regenboog heeft laten zien.
Het WK Duatlon in Geel 2004 dat hij won en waar iedereen na zijn aankomst rondliep met de BIK T-shirts:’We did it’. Ik vergeet ook nooit dat hij mijn fiets voor Monaco70.3 in 2005 tip top in orde bracht. Sofie heeft hem na het fietsen moeten sms'en dat ik zonder technische problemen aan het lopen ben kunnen beginnen. Maar wat ik nog het meeste ga missen is zijn eeuwige stopwoordje: ayee...
Normaal gezien was het de bedoeling dat ik vandaag wat zou losfietsen. Mijn fiets zit echter nog steeds in de koffer. Vandaag lukt het me echt niet om te fietsen.
Morgen zal het nog moeilijk zijn maar ik weet dat Benny zou gewild hebben dat ik net zoals hij deed, mijn wedstrijd tot in de perfectie zou voorbereiden.
Tenslotte wil ik Joerie en de rest van de familie nog heel veel sterkte toewensen in deze tragische omstandigheden.

Sofie en ik we vinden het erg dat we niet op de begrafenis aanwezig kunnen zijn omdat we reeds in Hawaii zijn. We zullen er echter in gedachten wel bij zijn.
We zullen ook een kaarsje branden voor Benny.

Eindelijk in Kona!

2007-09-15T11:58:00.000+02:00

Na 36 uur eindelijk in Kona aangekomen. Amaai wat een lange reis. Ook voor Tilleke was het een lange trip. Tijdens de lange 11uur durende vlucht van Londen naar San Fransisco heeft ze welgeteld een uurtje geslapen. Gelukkig heeft ze nadien in SF toch bijna 8 uur geslapen. Met de nodige vermoeidheid dan eindelijk donderdag rond 11uur in de voormiddag geland in Kona. Sofie had dit jaar voor de eerste keer zelf iets geboekt via internet. Het was nog nooit zo goedkoop. We waren dus wel wat nerveus om te zien of het wel een mooie en gezellige condo zou zijn. Eenmaal aangekomen in onze condo bleek het reuze mee te vallen. Een hele ruime, gezellige condo met drie slaapkamers. In het complex is dan ook nog een heel mooi zwembad (met jacuzzi voor na de wedstrijd) aanwezig.Gisteravond na het avondeten zijn we dan vroeg gaan slapen. Sofie en ik we vielen bijna al staande in slaap. Zo moe van de jetlag waren we.Deze morgen dan de eerste training afgewerkt. Ik ben een uurtje gaan loszwemmen. Nadien heeft Sofie ook nog wat gezwommen en heb ik nog wat zalig met Tille in het water gespeeld.Tot het einde van deze week staan er alleen maar rustige trainingen op het programma zodat ik rustig de tijd heb om aan het uurverschil en de warmte aan te passen. Vanaf maandag vlieg ik er dan terug in met het zwaardere werk.

Hawaii, here we come!

2007-09-10T17:48:00.000+02:00

Aloha to everybody,
Less than five weeks to go. The most important race of the year, Ironman Hawaii, is approaching quickly. From now on, I intend to update my blog on a more regular basis, so that all of you can follow my last weeks of preparation and my ‘daily problems’.
This Wednesday, Sofie, Tille and I are leaving for Kona, Hawaii. That’s in 2 days! Most probably two hectic and chaotic days. I have to verify all my race materials, to give some interviews to the local press and of course to execute the rest of my training program. Somehow, I am eagerly awaiting the departure. I have been training very hard in Font-Remeu, France in the last 3 weeks of August and I am ready to top this with another 3 hard training weeks in Hawaii.On Wednesday, we first fly from Brussels to London and then to San Francisco. After a night’s sleep over there, we continue our journey to Hawaii. We will arrive in Kona on Thursday around noon time. In Belgium it will be around Thursday 12pm by then!
Greetings,
Rutger

PS: I want to thank here all the people for their reactions on the book that I wrote and that was published recently (In Dutch only!). I really enjoyed all the support.

Op naar Hawaii!

2007-09-10T09:23:00.000+02:00

Aloha iedereen,
Nog minder dan vijf weken en het is weer zover. De belangrijkste wedstrijd van het jaar komt eraan: Ironman Hawaii. Vanaf nu ga ik weer een blog bijhouden zodat jullie de laatste weken van de voorbereiding mee kunnen volgen met mijn dagelijkse beslommeringen.
Volgende woensdag vertrekken Sofie,Tille en ik al naar Kona. Nog 3 dagen dus. Dat worden dus weer 3 hectische en chaotische dagen. Zien dat al het materiaal voor de wedstrijd in orde is, nog wat interviews en ook nog wat trainingen natuurlijk.Ik kijk er wel naar uit om te vertrekken. Ik heb in Font-Romeu drie weken kei-hard getraind. En ik ben ook klaar om nog enkele zware trainingsweken af te werken in Hawaii. We vliegen eerst naar Londen. Dan vliegen we door naar San-Fransisco. Zoals elk jaar overnachten we dan daar. De dag nadien vliegen we dan naar Hawaii. We komen dus in Kona aan donderdag tegen de middag. In Belgie is het dan al donderdagnacht natuurlijk.
Sportieve groeten,
Rutger
PS ik wil langs deze weg ook alle mensen bedanken voor de toffe reacties op mijn boek. Dat doet altijd deugd.

Rutger's boek over vermeende doping-affaire nu te koop in de boekhandel

2007-08-10T15:34:00.000+02:00

Elf maanden lang werd hij uitgespuwd als dopingzondaar. Niemand gaf nog een cent om zijn toekomst, niemand interesseerde zich nog voor zijn verleden. Rutger Beke was het zoveelste nummer in het rijtje gevallen sportlui.
Hij werd schuldig bevonden op basis van de EPO-test, het paradepaardje van het WADA, het Wereld Anti-DopingAgentschap. Vanuit de overtuiging dat hij clean was, restte hem slechts het onmogelijke: bewijzen dat de EPO-test niet deugt.
Iedereen kent het verhaal maar niemand weet wat er zich achter de schermen afspeelde. Het verhaal van Rutger Beke is een thriller met intriges tot op het hoogste niveau, met journalisten met dubbele agenda's, met een internationale organisatie die bereid is tot het uiterste om haar potjes gedekt te houden.
Het is ook een emotioneel verhaal, van hoop en wanhoop. Want hoe voelt het om voor het oog van de wereld beschuldigd te worden van iets dat je niet hebt ge! daan?Rutger Beke en VRT-journalist Eric Dupain reconstrueren het verhaal.

Het boek 'Ik niet, Rutger Beke' is vanaf vandaag verkrijgbaar in elke boekhandel.
Het boek is voorlopig nog niet online te koop. Er kan wel een bestelling geplaatst worden via mail en het boek wordt (na ontvangst van betaling) onmiddellijk opgestuurd. Hierbij het emailadres waarop een bestelling kan geplaatst worden: julie@borgerhoff-lamberigts.be
Voor mensen in het buitenland: het ISBN nummer van het boek is 978-907794157-7

Injury forces Rutger to skip Ironman 70.3 Antwerp !

2007-08-04T14:59:00.000+02:00

During the last week of June, Rutger had to return from his training camp in Font Remeu (France), because of an injury in his left leg. After detailed examination in the hospital, it was found not to be very bad, but meanwhile he already had missed the ITU world championchip LD in Lorient, France. The next race would be the Marc Herremans Classic ( Ironman 70.3 Antwerp). Unfortunately, last week Rutger was forced to go back to the hospital because of continuous pain in his left leg. It was found that the inflammation in his leg had come back. This means that he will have to forgo participation in Antwerp too. While he will be unable to run for the next two weeks, Rutger will continue his standard swim and bike training. Hoping that everything will go back to normal afterwards, he will be able to fully execute his training plan for Hawaii and start fully prepared in the World Championship!

beenvlieskwetsuur verhindert deelname aan de Marc Herremans Classic!!

2007-08-04T14:46:00.000+02:00

Eind Juni is Rutger teruggekeerd van een trainingsstage in Font Remeu omwille van een kwetsuur in zijn linker onderbeen. Na grondig onderzoek bleek het niet al te ernstig, maar ondertussen had hij wel het WK lange afstand in Frankrijk gemist. Er werd nu volop gefocust op de halve Ironman van Antwerpen. Spijtig genoeg zal Rutger ook aan deze wedstrijd niet kunnen deelnemen. Vorige week moest hij wegens voordurende pijn terug naar de kliniek, waar bleek dat de beenvliesontsteking was teruggekeerd. De volgende twee weken kan Rutger wel verder zwemmen en fietsen, maar hij moet de looptrainingen volledig stopzetten. Als daarna alles terug in de goede plooi valt, kan hij alle trainingen terug hervatten en komt zijn deelname aan de Ironman Hawaii niet in gevaar.

Rutger wins the Ironman Arizona

2007-04-16T00:28:00.001+02:00

Hello everybody, It is now Monday April 23, eight days after my first Ironman victory. Time to write down a race report! I left Belgium for Tempe, Arizona on April 4 in order to have time to catch up with the time zone difference of 9 hours. When I landed in Phoenix, Ann Dreier (my home stay) was already waiting to pick me up. My wife, Sofie, got acquainted with her at the finish line in Kona, Hawaii. Faris Al-Sultan had stayed with her in preparation for the first edition of Ironman Arizona in 2005, which he ended up winning. Faris and Ann became friends and, as a result, Ann went over to Hawaii to cheer for Faris during the Ironman. So she was standing at the finish line on Alii Drive together with Sofie. The next year, >>>>>>>>

Rutger wint de Ironman Arizona!!!!

2007-04-16T00:27:00.000+02:00

Hallo iedereen,
We zijn nu al Maandag 23 april, acht dagen na mijn eerste Ironman overwinning. Het wordt tijd voor een verslagje.
Woensdag 4 april ben ik reeds vertrokken naar Arizona. Dit om het tijdsverschil van 9 uur met Belgie zo goed mogelijk te verteren. Eenmaal geland in Phoenix stond Ann Dreier (m’n homestay) me al op te wachten. Sofie had Ann leren kennen aan de finish in Hawaii. Ann had Faris Al-Sultan te gast in haar huis tijdens de eerste editie van Ironman Arizona in 2005. Ze waren goede vrienden geworden en Ann was gaan supporteren voor Faris >>>>>

Arizona

2007-04-09T20:35:00.000+02:00

Since last Wednesday, I am In Arizona to participate in the Ironman next Sunday, April 15. This will be the first race of my 2007 season and I am quite eager to start! This year I have had a good preparation, first in South- Africa and then in Lanzarote. I think my condition is good.. or at least, that's how it felt during my training. Over here in Arizona I am staying in the house of Anne, a friendly women whom Sofie met last year in Hawaii. Faris Al Sultan has stayed in her house two years ago and has won the race then, so I hope i can take advantage of similar 'good vibes'. Anyway, Anne is doing her utmost best to make my life as pleasant as possible. She came to the airport to pick me up, even made lasagna for me, got me allowed in the health club for my swimming training and finally managed to get me a local club of supporters. Anne will participate in the Ironman too, so she knows what an athlete needs to prepare himself in the week before the race.
I am feeling quite at ease here and I just have finished the last days of heavy training. From now on I will taper towards the race on Sunday. Yesterday Claude, my coach, has arrived. It's a pleasure to prepare in all details for the race with him. Claude will be a great help on Sunday, especially since my wife Sofie and daughter Tille have stayed home. They will have to support me via the computer.
Today, I am going to explore the neighbourhood with Claude. I will come back in a few days on this blog to let you all know how things are moving over here.

regards,

Rutger

Arizona

2007-04-09T17:25:00.001+02:00

Sinds vorige week woensdag ben ik nu in Arizona waar ik zondag deelneem aan de Ironman. Het wordt de eerste wedstrijd van mijn seizoen in 2007. Ik kijk er dan ook naar uit om te starten! Ik heb een goede voorbereiding gehad. Eerst in Zuid-Afrika en dan in Lanzarote. Ik denk dat de conditie goed is, de trainingen gingen in ieder geval goed. Hier in Arizona verblijf ik bij een vriendelijke dame die Sofie vorig jaar ontmoette in Hawaii. Faris al Sultan heeft hier twee jaar geleden ook gelogeerd en heeft de wedtstrijd toen gewonnen, dus hopelijk kan ik van dezelfde goede vibes gebruik maken! Anne is in ieder geval in de weer om het me zo aangenaam mogelijk te maken. Ze is me van de luchthaven komen halen, heeft zelf lasanga gemaakt, ze zorgde ervoor dat ik kan zwemmen in de Health Club en op de koop toe heb ik hier nu ook een hele supportersclub! Ze doet zelf ook mee zondag en weet dus goed wat een atleet nodig heeft de laatste week voor de race.
Ik voel me hier dus op mijn gemak en heb de laatste zware trainingen kunnen afwerken. Nu wordt het taperen naar de wedstrijd toe. Claude , mijn coach, is gisteren toegekomen. Het is aangenaam om samen de laatste voorbereidingen te treffen voor de wedstrijd. Claude is een grote steun voor mij tijdens de race. Zeker omdat ik hier verder alleen ben; Sofie is thuis met Tille. Ze zullen supporteren via de computer.
Zo, ik ga vandaag met Claude eens op verkenning hier in de buurt en zal later nog iets laten weten hoe het hier verder verloopt.

Groetjes,

Rutger

Preliminary race calendar for 2007

2007-01-06T18:56:00.000+01:00

First of all, a happy New Year for all of you!
A few weeks ago I have started my training for the new season. The following is my preliminary race calendar:

April 15 Ironman Arizona (Ironman)
June 10 Triathlon 101, Clearlake, California (3/4 triathlon)
Juli 15 World Championship ITU LD, Lorient, France (1/2 triathlon)
August 5 Marc Herremans Classic, Antwerp (1/2 Ironman)
September 4 Zwintriatlon Knokke, Belgium (1/4 triathlon)
October 13 Ironman Hawaii ( Ironman)
November 11 Triathlon 101 championship, Woodlands, Texas (3/4 triathlon)
December 1 The Island Eighty, Turks&Caicos Islands (+ 1/2 triathlon)

As you can see, I plan to participate in two new series in the US. For 2007, Triathlon 101 consists of 3 races and a championship race, all of them in the US. In 2008 the organizers are planning an expansion into the rest of the world. 101 stands for a total distance of 101 miles (1.86mi (3km) swim, followed by a 80.6mi (130km) bike and finishing with a 18.6mi (30km) run). The races are quite similar to the old Long Distance of the ITU ( called the Nice distance). The Island Eighty is an 80 mile race (1 mile of swimming, 66 miles of biking and 13 miles of running). The distances are similar to an Half Ironman or '70.3 Ironman' but the swim is a little shorter and the bike leg a little longer. The Island Eighty organizers are also planning an expansion into a series for the next few years. For us, triathletes, it is good that new organizations are emerging. This brings a little more competition between the organizers, which hopefully will lead to bigger price purses. Of course, the World Chapionship Ironman in Hawaii remains the most important race of the year for me.

Voorlopige wedstrijdkalender 2007

2007-01-06T18:36:00.000+01:00

Eerst en vooral wil ik ieder van jullie een gelukkig nieuwjaar toewensen. Zelf ben ik al enkele weken geleden gestart met de trainingen voor het nieuwe seizoen. Ziehier mijn voorlopige wedstrijdkalender voor het jaar 2007.

15 April Ironman Arizona (Ironman)
10 Juni Triathlon 101, Clearlake, California (3/4 triatlon)
15 Juli WK ITU LD Lorient, France(1/2 triatlon)
5 Augustus Marc Herremans Classic, Antwerpen (1/2 Ironman)
4 September Zwintriatlon Knokke (1/4 triatlon)
13 October Ironman Hawaii ( Ironman)
11 November Triathlon 101, Woodlands, Texas (3/4 triatlon)
1 December The Island Eighty, Turks&Caicos Islands (+ 1/2 triatlon)

Zoals je kan zien, ben ik zinnens deel te nemen aan 2 nieuwe series in de Verenigde Staten. Triathlon 101 bestaat voor 2007 uit 3 wedstrijden en een kampioenschap, allemaal in de USA. Men plant voor 2008 een uitbreiding naar de rest van de wereld. 101 staat voor een totale afstand van 101 mijl. Voor ons zijn de afstanden in km gemakkelijker: 3 km zwemmen, 130 km fietsen en 30 km lopen. De wedstrijd is dus ongeveer identiek aan de oude ITU Lange Afstand ( 3/4 triathlon). The Island Eighty is een wedstrijd van 80 mijl, 1 mijl zwemmen, 66 mijl fietsen en 13 mijl lopen. Dat is vergelijkbaar met een halve Ironman, maar minder zwemmen en meer fietsen. Ook hier plant men in de toekomst een reeks van wedstrijden. Voor ons triatleten is het goed dat er nieuwe organizaties komen. Dan is er wat meer konkurrentie met bestaande wedstijden en stijgen de prijsgelden allicht een beetje. Natuurlijk blijft het wereldkampioenschap Ironman in Hawaii mijn belangrijkste wedstrijd.

Rutger stops after the swim leg

2006-11-18T23:44:00.000+01:00

Bad news from Canberra. Rutger did not start on the bike. He came out of the water, but was totally frozen. Before the start of the race, the pro's had to wait in the very cold water for 15 minutes and that proved to be very detrimental for him. A similar thing happened a few years ago in Frankfurt, Germany. For whatever reason, Rutger seems to be unable to cope with the cold in the water. More news later.
reported by herman beke

Rutger stopt na het zwemmen

2006-11-18T23:43:00.000+01:00

Slecht nieuws uit Canberra. Rutger is na het zwemmen niet meer gestart op de fiets. Toen hij uit het water kwam, was hij verstijfd van de kou en had hij al vele minuten verloren. Voor de start van de race, moesten de pro's gedurende 15 minuten wachten in het ijskoude water alvorens de start werd gegeven. Het is geweten dat Rutger zeer slecht overweg kan met de kou in het water. Hetzelfde is hem overkomen in de Ironman Frankfurt van 2004. Meer nieuws later.
herman beke

Doping control

2006-11-18T13:46:00.000+01:00

Today, Saturday, we were caught by a little surprise: after the check in of our bike, we had to go for a doping control. I was not alone: Marino Vanhoenacker, Torbjorn Sindballe, Craig Alexander, Zamora and a few others were also selected. For me, a check before the race is a good thing: the now famous proteins in my urine, which cause a false-positive epo-test, are the result of a long and strenuous exercise (like a race). Chances that these proteins would cause trouble are minimal just before a race. That is why Professor Delanghe, one of the people that did scientific research on my urine last year, had proposed to have all doping controls just before the race instead of after it. Apparently, the doping authorities have remembered this one way or another. Anyway, such a doping control is always quite nerve breaking. This time it took more than 2 hours and, on the day before the race, that is not good for the concentration.
Tonight, we are all going to bed quite early, since tomorrow, we have to get up at 3.30 am. The race starts at 6.30 am. Have a good day (if you are in Europe) or a good night (if you are here in Australia, like me).

Doping controle

2006-11-18T13:45:00.000+01:00

Vandaag, zaterdag, kregen we nog een verrassing te verwerken. Toen we onze fietsen gingen inchecken, bleek er doping controle te zijn. Naast mezelf moesten ook o.a. Marino Vanhoenacker, Torbjorn Sindballe, Craig Alexander en Zamora zich aanmelden. Voor mij is een check voor de wedstrijd een goede zaak: de fameuze eiwitten in mijn urine die aanleiding geven tot een vals-positieve epo-test, zijn het gevolg van een zware en langdurige inspanning (zoals een wedstrijd). Voor de wedstrijd is er dan ook weinig kans dat die eiwitten voor problemen kunnen zorgen. Het was daarom dat Professor Delanghe, een van de proffen die wetenschappelijk onderzoek deed op mijn urine, vorig jaar voorstelde om de doping controles altijd voor de wedstrijd te doen en niet erna. Blijkbaar hebben ze dat op een of andere manier toch onthouden. Nu, zo een doping controle is altijd een enerverende zaak. Uiteindelijk heeft dat meer dan 2 uur geduurd en dat is op de dag voor de wedstrijd niet al te goed voor de zenuwen en de concentratie. Vandaag gaan we hier allemaal heel vroeg slapen, want morgen staan we op om 3h30 in de morgen. De wedstrijd begint om 6h30. Tot vanavond voor jullie in Europa, tot morgen voor mezelf.

The competition

2006-11-17T20:47:00.000+01:00

The weather was sunny and beautiful today. I hope that tomorrow it will be similar. This morning I went for another swim (in my wetsuit) and afterwards we tried once more to find and explore the bike circuit. This time we made it! In the afternoon, I went for a walk to the race site, together with Yves. Over there we met the Belgian ambassador and his wife. Nice people! In the end we were invited to come to the consulate on Monday for a drink, before leaving to go back home. This evening I also phoned with Sofie. She had some special news: Eric Dupain, a sports reporter from the Belgian Television, will write a book about my presumed doping affair.
Tomorrow is race day. I am feeling quite well, but I do not know whether I was able to maintain my condition from Hawaii. I am shooting for a place in the top-3. I think my main competitors will be Craig Alexander (Australian who won the world championship 70.3 last week in Florida), the Brit Andrew Johns (who beat me earlier this year in the Marc Herremans Classic), the Dane Torbjorn Sindballe (the best biker last year in Hawaii), my teammate Marino Vanhoenacker en finally the whole French team. The latter are dangerous because they are all excellent swimmers, so they typically will come jointly out of the water first and then they will start biking as a team to further distance the competition. If you want to follow the race live on internet you should go to the following website http://worldlongdistance2006.com/default.asp?PageID=7145

De competitie

2006-11-17T20:46:00.000+01:00

Vandaag was het mooi zomerweer. Ik hoop dat het morgen ook zo zal zijn. Vanmorgen nog eens gaan zwemmen (met mijn wetsuit aan) en daarna een tweede poging ondernomen om het fietscircuit te verkennen. Deze keer is het gelukt! In de namiddag ben ik, samen met Yves, nog eens naar de wedstrijd site gewandeld. Daar heb ik kennis gemaakt met de Belgische ambassadeur en zijn vrouw. Vriendelijke mensen en we zijn uitgenodigd om maandag, voor ons vertrek naar huis, nog iets te gaan drinken op het consulaat. Vanavond heb ik ook nog gebeld met Sofie. Ze wist me te vertellen dat er vast en zeker een boek zal worden uitgegeven omtrent mijn vermeende dopingaffaire. Eric Dupain, sportjournalist van de VRT, zal de auteur zijn.
Mogen is het wedstrijddag. Ik voel me goed, maar ik weet natuurlijk niet of ik erin geslaagd ben mijn conditie van Hawaii te behouden. Mijn ambitie is een podiumplaats te behalen. De voornaamste concurrenten zijn volgens mij de Australier Craig Alexander (vorige week nog het WK 70.3 gewonnen in Florida), de Brit Andrew Johns (heeft mij geklopt in de Marc Herremans Classic), de Deen Torbjorn Sindballe (vorig jaar de beste fietser in Hawaii), mijn teamgenoot Marino Vanhoenacker en uiteindelijk het ganse Franse team. Die zijn gevaarlijk omdat ze allen wegbleven uit Hawaii om zich te concentreren op deze wedstrijd. Bovendien zijn het allemaal goede zwemmers, waardoor ze meestal gezamenlijk als eersten uit het water komen en er dan als een ploeg vandoor gaan bij het fietsen. Voor hen die de wedstrijd live willen volgen, geef ik hier nog eens de website http://worldlongdistance2006.com/default.asp?PageID=7145

Wanted: specialist to read a map

2006-11-16T20:01:00.000+01:00

Luckily, today it was already a little bit warmer than yesterday. However, if I have a choice, I would still prefer much higher temperatures on race-day. This morning, I went for a little run on the race circuit, together with Stijn. Afterwards, we all went to the secretariat to register. While we walked out of the tent, we were called upon by a lady from the organizing committee. She told us that the Belgian ambassador in Australia wanted to meet with the Belgian delegation. One of these days, we should expect an invitation. Late in the afternoon, we wanted to explore the bike circuit. We had a small map to help us, but we could not find it. Either that map was not very good or we were not quite good at reading that map. Tomorrow, we will have to try once more. After dinner, we listened to Yves for a while to hear what was said earlier in the day at the meeting of the team managers and then I went to bed for an early rest.

Gezocht: een specialist kaartlezer

2006-11-16T19:59:00.000+01:00

Vandaag was het al iets warmer dan gisteren, maar van mij mogen ze er toch nog vele graden bijdoen op de wedstrijddag. Vanmorgen ben ik met Stijn een beetje gaan loslopen op het parcours van de wedstrijd. Daarna zijn we ons allemaal gaan inschrijven op het wedstrijdsecretariaat. Achteraf werden we aangesproken door iemand van de organisatie. Zij kwam ons melden dat de Belgische ambassadeur in Australie graag de Belgische delegatie wil ontmoeten. We mogen ons een van de volgende dagen verwachten aan een uitnodiging. In de late namiddag wilden we met alle Belgen het fietsparcours gaan verkennen. We hadden een kaartje mee, maar we hebben het circuit niet gevonden. Was dat kaartje nu zo slecht of zijn wij zulke slechte kaartlezers? Morgen zullen we dus opnieuw moeten proberen. Na het avondeten nog wat geluisterd naar Yves, die naar de teammanager vergadering was geweest, en dan vroeg gaan slapen.

Shivering

2006-11-15T19:04:00.001+01:00

We have arrived in Canberra today without problems. One surprise though: the temperature! After weeks of tropical temperatures in Hawaii and Brisbane, we now got a scaring 15 degrees Celsius upon us. Hence, the first thing we did was to look for a sweater deep down in our luggage. Luckily the weather forecast predicts slightly higher temperatures for the remainder of the week, going up to 26 degrees on Sunday. I remain a bit skeptical though, especially since the swimming starts at 6.30 in the morning and the bike leg about an hour later. Starting today, the leader of our Belgian delegation in Australia is Yves Steyaert. Jules Clonen, who had been with us previously, went back home. We are lodged here in a very nice hotel and, just like in the previous 6 weeks, I am sharing the room with Stijn Demeulemeester. Aside from the temperature, there was actually a second little surprise. The time difference between Canberra and Brussels, Belgium has increased to 10 hours. That is actually good news for the people in Europe who want to follow the race live on internet. We will start at 6.30 AM local time, which is 8.30 PM Saturday evening in Belgium. The race will take me (hopefully) about 6 hours, so around 2.30 AM on Sunday, you will be able to go to bed!

Bibberen

2006-11-15T19:03:00.001+01:00

We zijn vandaag zonder problemen in Canberra aangekomen. Maar wat een temperatuurverschil zeg! Na weken van tropische temperaturen in Hawaii en Brisbane, kregen we nu amper 15 graden Celsius over ons. Het eerste wat we deden was dan ook een dikke pullover zoeken ergens onderaan in onze bagage. Men voorspelt gelukkig toch iets hogere temperaturen later in de week en tijdens de wedstrijd. Toch heb ik er geen goed oog in, zeker niet bij de start van het zwemmen om 6h30 in de morgen en van het fietsen ongeveer een uurtje later. Vanaf vandaag is het niet meer Jules Clonen die ons begeleid, maar wel Yves Steyaert van de VTDL. Jules is terug naar huis vertrokken. We zitten hier nu in een heel chic hotel en zoals de vorige 6 weken, deel ik de kamer met Stijn Demeulemeester. Naast de koude temperatuur, was er ook nog een tweede verrassing. Het tijdsverschil in Canberra met Belgie is groter geworden: het is nu 10 uur. Dat is eigenlijk goed nieuws voor diegenen in Belgie, die de wedstrijd live willen volgen op het internet. Wij zullen eraan beginnen om 6h30 in de morgen, dat is dan 8h30 op zaterdag avond in Belgie. De wedstrijd zal iets meer dan 6 uur duren, dus rond 2h30 in de morgen kunnen jullie gaan slapen.

Packing

2006-11-14T20:08:00.000+01:00

It is Tuesday night now. Tomorrow, at noon time, we will leave our training camp and go to Canberra. First we will have to drive to the airport of Brisbane for about an hour and then we will have a one hour flight. The real training is over. We have now started the tapering. That’s triathlon jargon for some maintenance training and a lot of rest, so that we can start the race fully rested. The packing happens in 2 steps. Today I prepared my bike and all the bike material. Tomorrow morning, it is time to put all my clothes in my big Nike bag. People knowing me a little bit, will acknowledge that I am not very good at keeping things in a good order. The advantage of such an approach is that packing does not take a long time at all. The disadvantage is that I probably will loose a lot of time in Canberra looking for one or another piece of clothing. And this time Sofie will not be around, so the burden of searching will be on me!

Inpakken

2006-11-14T19:54:00.000+01:00

Het is nu dinsdagavond. Morgen om 12 uur ‘s middags vertrekken we uit ons trainingskamp naar Canberra. Daarvoor moeten we eerst een uurtje met de wagen naar de vlieghaven van Brisbane rijden en dan iets meer dan een uur vliegen. De echte training zit er nu op. We zijn nu, in het triatlon jargon, aan het taperen. Dit betekent alleen nog wat kleine traininkjes en verder heel veel rusten, zodat we volledig uitgerust aan de wedstrijd kunnen beginnen. Het inpakken gebeurt in 2 delen. Vandaag heb ik mijn fietskoffer met het materiaal al klaargemaakt. Morgenvroeg is het dan tijd om al mijn kleren in mijn grote nike-zak te steken. Zij die mij een beetje kennen, weten dat ik geen toonbeeld ben van grote orde. Het voordeel van die aanpak, is dat inpakken zeer weinig tijd vraagt. Het nadeel is dat ik later in anberra allicht veel tijd zal verliezen bij het zoeken van een of ander kledingstuk. En deze keer is Sofie er niet bij, dus ik zal zelf moeten zoeken!

Vacation planning

2006-11-13T21:17:00.000+01:00

I just finished calling Sofie. Yesterday I said that I would be delighted to be home shortly. Today, Sofie told me she had booked a vacation for us in the Centerparks vacation center of Peer (Belgium). That really made us laugh: to travel around the world for 3 months and then to go on vacation as soon as you get home. Anyway, it’s going to be a pleasure to play with Tille in the tropical swimming pool. Over here in Australia, I have been biking and running today. I had a very good feeling and my legs felt really light and fresh. That promises the best for Sunday! In the training camp, I am together with Marino Vanhoenacker, Gerrit Schellens and Stijn Demeulemeester, my fellow triathletes from Belgium. This Sunday we will obviously compete with each other, but now the athmosphere in the group is excellent. Well, time to sleep now..

Vakantieplanning

2006-11-13T21:13:00.000+01:00

Vandaag nog eens gebeld met Sofie. Gisteren zei ik dat het me deugd zou doen om eindelijk eens thuis te zijn binnenkort. En zie, vandaag vertelde Sofie me dat ze een vakantie heeft geboekt in Centerparks te Peer. We moesten er wel om lachen: 3 maanden rondzwerven over de wereld en dan toch weer op vakantie gaan van zodra je thuiskomt. Nu, het zal wel plezant zijn om met Tille in het overdekte zwembad te kunnen spelen.
Hier in Australie, heb ik vandaag een fiets- en een looptraining afgewerkt. Ik had een zeer goed gevoel en mijn benen voelden fris en licht aan. Dat belooft voor Zondag!
Ik zit hier samen met Marino Vanhoenacker, Gerrit Schellens en Stijn Demeulemeester. We zullen zondag wel allemaal concurrenten zijn, maar nu is de sfeer in de groep toch uitstekend. Voila, nu ga ik slapen.

an update from Australia

2006-11-12T16:20:00.000+01:00

Hello everyone. It is Sunday night, over here in Australia, and today my trainings scheme showed a day of rest. That’s why I decided to give you a quick update on my blog. Everything is going as planned here: we have been in our training camp at the Gold Coast of Australia for more than 2 weeks now and we have almost reached the end of our training work. This Wednesday, we fly to Canberra, where the official long distance ITU world championship will be held on Sunday November 19. Despite the heavy duty race in Hawaii, I feel sufficiently recovered and ready for my last race of the year. I will give it all that I can, once more, but I already am delighted about the few weeks of total rest afterwards and the fact that, after 3 months of worldwide traveling, I will finaly be able to stay at home for a few months.

een berichtje vanuit het verre Australie

2006-11-12T16:18:00.000+01:00

Hello allemaal. Het is hier zondagavond in Australie en vandaag was het een rustdag in mijn trainingsschema. Daarom nog gauw een klein berichtje op mijn blog geschreven. Alles verloopt hier zoals gepland: we zijn hier nu al meer dan 2 weken in ons trainingskamp aan de goldcoast en we zijn ongeveer aan het einde van ons trainingsprogramma. Woensdag vliegen we naar Canberra, waar zondag het officiele ITU wereldkampioenschap lange afstand zal plaatshebben. Niettegenstaande de loodzware inspanning in Hawaii, voel ik me toch voldoende uitgerust en klaar voor de laatste wedstrijd van dit jaar. Ik zal nog eens alles uit de kast halen, maar ik verheug er mij nu al op dat ik daarna een paar weken zal kunnen rusten en dat ik eindelijk, na 3 maanden rondzwerven over de wereld, een paar maanden thuis zal kunnen blijven.

Race report Ironman Hawaii 2006

2006-10-29T11:15:00.000+01:00

This was my fourth consecutive participation in the Ironman Hawaii. After my stress fracture in the beginning of the year, it proved difficult to recapture my normal performance level. I finished second in the Half Ironman Antwerp and third in the Ironman Lake Placid, but I was not really satisfied with these results, since in both events I faded away, both at the... read more >>>>>

Want to see pictures from Hawaii? Then click here>>>>>>

Wedstrijdverslag Ironman Hawaii

2006-10-29T11:03:00.000+01:00

Dit was mijn vierde deelname aan de Ironman Hawaii. Na mijn stressfactuur in het voorjaar, was het moeilijk om de opgelopen trainingsachterstand weg te werken. Ik eindigde 2de in de Marc Herremans Classic en 3de in de Ironman van Lake Placid, maar toch was ik niet tevreden over deze resultaten, omdat ik telkens moest opzien tegen een terugval op het einde van zowel de loop als de fietsnummers. Lees hier verder>>>>>>>>

Geinteresseerd in foto's vanuit Hawaii? Klik hier>>>>>

Rutger finishes fourth again!

2006-10-22T11:28:00.000+02:00

Finally, we are back online. At 12.15 pm today the server for our blog went down.
Just to bring you up to speed of what happened since then, we give a short overview of the final part of the race.
Rutger kept his 10th position during the bike leg. During most of the 180km, he was biking all alone. He came into the transition 16 minutes after Stadler, 10 minutes after Lieto and 4.30 minutes after a group of 7, including Brown, Al-Sultan, Vanhoenacker, McCormack, Llanos, Evans and Bell. Rutger started running very well. It took a while but in the end he started passing most of the people in the group. Finally he ended 4th after Stadler, McCormack and Al Sultan. Rutger finished with a full marathon in 2hours and 48 minutes!!!!
Obviously he was quite happy with the result. More information later.

update 11.25

2006-10-21T23:28:00.000+02:00

Rutger is still in 10th position, but he is all alone now and loosing time on the group with brown, al-sultan, mcCormack, Marino...
Stadler leading
lieto at 6.10
group at 9.20
rutger at 13.20

update 10.50

2006-10-21T22:09:00.000+02:00

at the 59 mile sign
1 3:13:28 26 Stadler, Normann Mannheim GER
2 3:18:59 18 Lieto, Chris Danville CA USA
3 3:19:39 6 McCormack, Chris Sydney NSW AUS
4 3:19:42 13 Bell, Luke Melbourne VIC AUS
5 3:19:44 2 Brown, Cameron Howick Auc NZL
6 3:19:48 31 Vanhoenacker, Marino Brugge BEL
7 3:19:49 27 Evans, Tom Penticton BC CAN
8 3:19:51 121 Llanos, Eneko Vitoria-Ga ARA ESP
9 3:20:07 1 Al-Sultan, Faris Munich GER
10 3:22:37 4 Beke, Rutger Leuven BEL
11 3:22:44 21 Hellriegel, Thomas Bruchsal GER
12 3:23:19 23 Van Lierde, Luc Brugge BEL

update 9.35 am

2006-10-21T21:36:00.000+02:00

Stadler is leading.
group with Brown, McCormck, Bell, Marino Vanhoenacker at 4 min
Rutger in a group withLuc Van Lierde at 7 min
Jammaer at 8 minutes
Stijn Demeulemeester at 13 minutes

update 9.10 am

2006-10-21T21:10:00.000+02:00

Rutger is not in the top10, which is published on Ironmanlive.com. That makes it difficult to know were he really is. We have pieter standing at the 40 mile sign. Will update as soon as we know more

situation at the beginning of the bike

2006-10-21T20:11:00.000+02:00

Luc Van Lierde was the first to start the bige leg.
A big group, one after another comes out of the water.
Marino Vanhoenacker starts 45 seconds after Luc
Rutger starts 1.29 min after Luc Van Lierde
All the favorites out of the water and on the bike in the first 2 minutes.
Stijn Demeuelemeester at about 6 min of Luc

Very good start of Rutger... and Stadler, who normally loose 3 to 4 minutes.

The day before D-Day

2006-10-21T08:07:00.000+02:00

I am a little early with my blog today. This is necessary, because tomorrow is the big day and I have to get up at 3.45 am (so, I have to go to bed early too!).
I am ready for the race now. Apart from some non-sportive problems (see my previous blogs), my preparation was completely in line with the plan. That’s why I am comfortable that, without accidents or bad luck, I will be able to fulfill my ambitions. It is 6pm now. In 15 minutes a final dinner (lots of pasta with a good sauce), and then I will go to bed. This morning, I went to swim for the last time in the swimming pool, then I drove home for lunch. I prepared some stuff for tomorrow afterwards, brought my bike to the transition park, went for a final run and then…. Sofie gave me my final haircut (so, tomorrow you will recognize my bald head…). This haircut means that my preparation for the race is over. Now, I would like it to be 6.45 tomorrow ASAP!!!!!

De Dag voor D-Day

2006-10-21T08:06:00.000+02:00

Vandaag zijn we er vroeg bij met onze blog. Dat is nodig, want morgen is het de grote dag en ik moet om 3.45 in de morgen opstaan (moet dus ook vroeg gaan slapen!).
Ik ben klaar voor de wedstrijd. Mijn voorbereiding is afgezien van enkele niet-sportieve ongemakken (zoals hiervoor beschreven), volledig volgens schema verlopen . Daarom denk ik ook dat ik, zonder pech en ongelukken, mijn ambities waar zal kunnen maken. Het is nu zes uur in de avond. Binnen een kwartier nog een lekkere maaltijd (hopen pasta met een lekkere saus) en dan gaan slapen. Vanmorgen ben ik nog een laatste keer gaan zwemmen in het zwembad, daarna thuis gaan lunchen, al wat klaargelegd voor morgen, mijn fiets naar het fietspark gebracht, nog even gaan loslopen en dan..... mijn hoofd kaal laten scheren door Sofie ( dus morgen zullen jullie me terug herkennen!). Dat betekent dat de voorbereiding finaal gedaan is. Nu kan het niet vlug genoeg 6.45 morgenvroeg zijn!!!

The competition

2006-10-20T09:16:00.000+02:00

This year’s edition of the Ironman World Championship starts at 6.45 am local time with some 140 professional triathletes, women and men together. For each category there are only 3 spots on the podium and I want to take one of these spots. In order to finish in the top-three, I will have to fight at least some 10 other podium candidates.
If you will follow the race live on http://www.ironmanlive.com/ , then you can watch my most important competitors together with me. I will give you 5 names , not in any specific order.
- Faris Al-Sultan: winner of edition 2005, super swimmer, excellent biker, good runner.
- Cameron Brown: All-rounder with excellent running capabilities.
- Norman Stadler: Winner of the 2004 edition, Moderate swimmer, super biker.
- Chris McCormack: Most complete triathlete of today, but he has not found the correct formula for Hawaii up to now.
- Marino Vanhoenacker: colleague from Belgium, could surprise after a very strong season.
My personal favorite is Faris Al-Sultan. Everybody thinks he will be under a tremendous stress, as the winner of last year, but I fully disagree with that. During this morning’s press-conference, I saw a very relaxed Faris. For him nothing is a must, every new victory is an add-on.

Some information about the race:
Race Date: Saturday October 21
Starting time of the Pro Men and Women: 6.45 pm Brussels time
Start Age groupers: 7 pm Brussels time
Bib Number Rutger: 4
Bib Number Stijn Demeulemeester: 28
Live info on http://www.ironmanlive.com/
We will also update this blog with the latest information during the race: http://rutgerbeke.blogspot.com/

De concurrentie

2006-10-20T09:12:00.000+02:00

Op deze editie van het Ironman World Championship starten we zaterdagmorgen om 6u45 lokale tijd met ongeveer 140 profs, mannen en vrouwen samen. Per categorie kunnen er slechts 3 op het podium staan en daar wil ik bij zijn. Voor zulk een podiumplaats moet ik op zijn minst afrekenen met een 10-tal andere kandidaten.
Als u de wedstrijd live volgt via http://www.ironmanlive.com/ , kan u samen met mij mijn belangrijkste concurrenten in het oog houden. Ik geef u 5 namen in willekeurige volgorde.
- Faris Al-Sultan: Winnaar editie 2005 , Superzwemmer, uitstekende fietser, goede loper.
- Cameron Brown: Allrounder met uitstekende loopcapaciteiten.
- Norman Stadler: Winnaar editie 2004, matige zwemmer, superfietser
- Chris McCormack: Meest complete atleet maar hij heeft nog niet de goede formule gevonden voor Hawaii
- Marino Vanhoenacker: Kan verrassen na een zeer sterk seizoen.
Ikzelf tip op Faris Al-Sultan. Iedereen gaat ervan uit dat hij als titelverdediger de meeste druk kent, maar niets is minder waar. Op de persconferentie van vanmorgen zag ik een zeer relaxte Faris. Voor hem moet niets, alles wat er bij komt is meegenomen.

Gegevens over de wedstrijd:
Datum wedstrijd: Zaterdag 21 Oktober
Start Pro Mannen en Pro Vrouwen: 18u45 (Belgische tijd)
Start Age Groupers: 19u (belgische tijd)
Finish tussen 3 en 4 uur zondagmorgen belgische tijd
Startnummer Rutger: 4
Startnummer Stijn Demeulemeester: 28
Live info via http://www.ironmanlive.com/
Op onregelmatige tijdstippen ook een update op deze blog-website: http://rutgerbeke.blogspot.com/

A busy day

2006-10-19T11:24:00.000+02:00

Today’s blog is a quickie for the blog fans. A day of relaxed training (see yesterday’s blog) looks a lot busier in reality. This morning, I got up at 7.30 am. First a quick shower, then a good breakfast and at 8.30am we left for the town center, to register for the race on Saturday. We made it to the register desk at 8.55 and even had to wait a few minutes before the registration office opened at exactly 9 am. At 9.30 am we drove to the swimming pool, but it was closed because of technical problems, so we decided on the spot to switch to the open sea for our swim, even though this actually did not fit very well in our training scheme for the day. At noon we drove home and had a big lunch (a table with 7 people). A little siesta, then played a little bit with Tille and then at 2.45 pm I did an interview with Frank Van De Winkel en Ronny Ceuleers (from 2 Flemish newspapers). At 4 pm, I jumped on my bike for a good bike ride, with a photo session out of a driving car while I was biking (Claude behind the steering wheel and Pieter behind the camera). At 6 pm we were back home. At 7 pm I have done a radio interview with Radio1 (a Flemish radio station). At 7.30 pm I had dinner, followed by a failed attempt to talk with a reporter from Radio 2 (another Flemish station). At 8 pm I have read in some booklets and watched TV for a while. At 10 pm I went to bed.

Een drukke dag

2006-10-19T10:58:00.000+02:00

Gauw nog een klein blogje voor de liefhebbers. Een dag van relatieve rust (zie blog van gisteren) ziet er in werkelijkheid toch heel wat drukker uit. Vanmorgen om 7h30 opgestaan. In alle gauwte onder de douche, dan een stevig ontbijt en om 8h30 vertrokken naar het stadcentrum om ons in te schrijven voor de wedstijd. We kwamen aan om 5 voor negen en moesten zowaar nog effe wachten tot de inschrijving openging om 9h. Om half tien naar het zwembad gereden, maar dat was gesloten wegens technisch defect. Dan maar terplaatse beslist om in de zee te gaan zwemmen, hoewel dat eigenlijk niet paste in ons trainingsschema. Om 12 uur naar huis gereden en daar uitvoerig geluncht (met zevenen aan tafel). Effe gerust en gespeeld met Tille en dan om 2h45 een interview gedaan met Frank Van De Winkel (Nieuwsblad) en Ronny Ceuleurs(GV Antwerpen). Om 4 uur nog een stevige fietstraining, met onderweg fotosessie vanuit rijdende wagen (Claude aan het stuur en Pieter aan het fototoestel). Om zes uur waren we terug thuis. Om 7 uur een interview gedaan met Radio1, voor het avondlijke sportprogramma. Om 7h30 avondmaaltijd en dan een mislukte poging om te praten met iemand van Radio 2. Om 8 uur nog wat boekjes gelezen en wat TV gekeken. Om 10 uur in mijn bed gekropen.

How do I prepare for the Ironman Hawaii?

2006-10-18T09:42:00.000+02:00

To prepare for the Ironman World Championship, I annually follow a rigorous training scheme. In this blog, I will tell you about one of the biggest secrets of every athlete...his training plan. A normal preparation for Hawaii typically takes 10 to 11 weeks and consists of 3 main blocks.This year, I started on august 7 with a high-altitude camp of 3 weeks in Font-Remeu (Pyrenees, France). Going to Font-Remeu is also a little bit going “back to basics”. I stay in an excellent sports center with an outstanding sport accommodation... but with second-class housing facilities: small rooms of 2 meter by 6 meter (including the bathroom), a public toilet in the aisle and a “Spartan” cuisine. These first 3 weeks could thus be defined as “me, myself and triathlon”. Three weeks of hard work, hundreds of kilometers uphill and downhill biking in short and long laps. On top of that tens of kilometers of swimming and running, because all disciplines must be treated equally. The focus in Font-Remeu is on basic endurance training. The last two years I finish my high-altitude training by driving from Font-Remeu to Monaco, where I test the first training effects of my camp. From my yesterday’s blog, you already know what happened in Monaco.Immediately after Monaco, I returned home. For about 10 days I took it easy and awaited the “super compensation” of the high-altitude camp. For my second training block, I traditionally go to Club La Santa Sport in Lanzarote. A fantastic accommodation, combined with tough training conditions: the ideal place to hurt yourself a little on the fire mountains (uphill and against strong headwinds I can hardly manage to bike at 15km/hr). It is that wind and the tough biking conditions that I find attractive, two elements that also are abundantly available in Hawaii. The second block takes 10 days and is more specifically tailored towards Ironman Hawaii. After Lanzarote, I returned home and left for Hawaii 5 days later. After my arrival, I first give myself some 3 days to adapt to the local time and climate. Then I start with the specific preparation for the Ironman race: a new block of about 12 days of very specific labor but now under real race conditions, followed by 8 days of what we call relaxed training.Tomorrow I will reveal another athlete secret and will give you a detailed overview of my training schemes....well, on second thought, probably not…. ( a chef will not reveal his cooking secrets to his competitors either!!!).

Hoe verloopt mijn voorbereiding naar Hawaii

2006-10-18T08:03:00.000+02:00

Elk jaar herhaal ik een uitgekiend trainingsschema in voorbereiding van het Ironman World Championship. Bij deze verraad ik u een van de grootste geheimen van een atleet, namelijk mijn planning.
Een normale voorbereiding voor Hawaï duurt 10 à 11 weken en verloopt in 3 grote blokken.
Dit jaar ben ik op 7 augustus begonnen met een hoogtestage van 3 weken in Font-Romeu. Op stage gaan naar Font-Romeu is altijd een beetje “back to basics”. Ter plaatse verblijf je in een uitstekend centrum met goede sportaccommodatie maar met een belabberde huisvesting. Kleine kamertjes van 2m op 6m (badkamer inbegrepen) , een toilet op de gang, … en een zeer sobere keuken. Het was dus vooral ...me, myself and triatlon. Drie weken hard labeur, honderden kilometers bergop, bergaf fietsen in korte en lange stukken. Daar bovenop tientallen kilometers zwemmen en lopen want alle disciplines komen evenwaardig aan bod. In het algemeen ligt het accent vooral op basisuithouding.
De laatste 2 jaar rij ik dan ( met de wagen!) van Font-Romeu naar Monaco om het eerste trainingseffect te testen. Uit mijn verhaal van gisteren weten jullie al hoe dat dit jaar is afgelopen. Na Monaco keren we dan terug naar huis en doen we het een 10-tal dagen rustig aan en wachten we op de supercompensatie van de hoogtestage.
Club La Santa Sport op Lanzarote is traditioneel de volgende accommodatie die we aandoen. Een fantastische infrastructuur gecombineerd met zware trainingsomstandigheden. De ideale plaats om jezelf een beetje pijn te doen op de firemountains (bergop en wind op kop rijd ik daar nog net 15km/uur). Het is vooral de wind en het zware fietsparcours dat mij daar aantrekt, 2 factoren die ook terugkeren op Hawaï. Dit blokje duurt 10 dagen en is al een stuk specifieker qua training.
Vervolgens keer ik op één week naar huis en vertrek ik opnieuw naar Hawaï. Ik geef mezelf daar een 3-tal dagen om me aan te passen en start dan met de specifieke voorbereiding op de wedstrijd. Opnieuw 12 dagen heel specifiek labeur in wedstrijdomstandigheden gevolgd door 8 dagen relatieve rust.
Morgen verklap ik een ander trainingsgeheim en beschrijf ik gedetailleerd mijn trainingen, ….of toch niet (een kok verklapt toch ook zijn keukengeheimen niet!!).

Monday evening... first blog at last!!

2006-10-17T11:35:00.000+02:00

Preface
I will start this blog with a short overview of what happened to me before leaving for Hawaii. In February a stress fracture in my leg made it impossible to run for 2 months. As a result, I could not participate in 3 races that had been planned originally in my calendar. Today this is all a long time ago and completely forgotten. You also should understand that it did not cause an inferior form for my running in Hawaii, but at that time it really felt as a false start of the year.

Instead of starting my season in South Africa, I actually started it in the Marc Herremans Classic in Antwerp. I finished second in a race that I thought to be only moderate. A few weeks later, I started in the full Ironman of lake Placid and finished (only) third. Again I was not really pleased with my performance and hence I insisted with my trainer to go really deep in the training sessions leading to Hawaii.

The training camp in Font Remeu was a really tough one with long bike and running stages , but I managed to digest them very well and I felt good about it. We had great expectations for the Half Ironman in Monaco, beginning of September. Unfortunately I had to quit the race because of bike problems, after I fell in a slippery turn a few miles away from the finish. I felt bad because I had not been able to finish the race, but I felt good about my performance.

The last stopover on my way to Hawaii was in Lanzarote. It became a good final training camp with a focus on long bike legs. Five days after coming back from Lanzarote, I took my plane to Kona, Hawaii, accompanied by my wife Sofie, daughter Tille and Stijn De Meulemeester. It became a long journey with a brave little baby, delayed flights, a storm before take-off, followed by a lot of turbulence, tough immigration and other controls, very little 'leg room' and then finally... Hawaii.

I don’t know how comes, but once I step onto this island, something changes in me. I become quieter and i feel a certain energy that I do not feel elsewhere. This really feels as my second home. When I sense the humidity and the heat, coming from the airplane, I change into a better athlete.

Marc Saenen
You will not be able to guess who was awaiting us in the Kona airport: Marc Saenen (a Belgian running a travel agency in Hawaii and who had been organizing all our previous trips)!

He was there with the traditional Hawaiian flowers to put around our neck He helped us to bring our luggage to the condo and to install us. He even rented a bed for Stijn... He was extremely friendly and said 'see you shortly' when he finally left. After he was gone, we never heard back from him anymore. After receiving alarming messages from the home front, saying that he had not reserved anything for more than 40 other Belgians, just taken the money and disappeared, we got suspicious and went to check whether the reservations for our second condo (which we always take a little further from the city center for the week before the race) were really made. This was not the case, so we were robbed by Marc, just like may others. There is very little we could do, so we had to accept the new situation and do something to recover.

Sofie spent a full day, looking for another condo. We ended up in a 'surfer's house', close to the ocean and with 4 bedrooms. It is not as luxurious as the other one, but it is nice to have a spacious place where everyone has his own spot and where we can quietly prepare for the race. It was not easy to still find something that close to the race day, so we are happy that we found a solution. The move to the new house was planned for last Sunday. However that Sunday proved to be a 'shocking Sunday'.

Earthquake
Around 7.10 am I was literally 'shocked' out of my bed. A really big earthquake was hitting the Hawaiian Islands. The whole building was moving back and forth. It takes a while before you understand what is going on, when you are so rudely awaken. I was perplexed and did not know what to do. Finally it was Stijn, who shouted that I had to run outwards. I was panicking a little bit and while I ran out in my boxer's short, I wondered whether Sofie and Tille would be safe. These two were not in the condo.

Tille always wakes up early and Sofie then takes her for a little walk. They either go to the ocean for a swim or to Lava Java for a cup of thee. Luckily they had gone for a cup of thee when the earthquake started. Sofie put Tille back in the buggy and ran away from the buildings towards a little grass park. The stayed there until it all was over. I went to look for them and found them unharmed, while they returned to our condo. Tille probably has not realized what happened, but Sofie was panicking a little. She had been afraid that something would have happened to Tille. But in the end, we were all fine and thus could start packing and moving.

The move
What we thought would be a simple move, ended up a little more complicated, because of the earthquake. Apparently a water tube was broken, resulting in a 'watery' living room. The rental agency said they would look for a solution and asked us to wait in the condo. So we waited and waited and waited... There were 3 options: look for another house, stay in the original house but with one less bathroom to use, or try to repair everything that Sunday, so that we still could move in the evening and use the full house.

Meanwhile Stijn and I still had to finish a swim training from Saturday. That Saturday the swimming pool had been closed, because it needed an 8 hour cleaning cycle, after somebody had pooped in it. On Sunday morning, we tried again, but then it was closed because of the earthquake. Finally in the afternoon we were able to finish our swim training. Meanwhile the rental company had managed to repair everything in the house and finally at 6 pm we moved.

Car accident
It is now Monday. Normally everything should be fine now. My father, Pieter and Claude managed to get safely into Kona and today the atmosphere in the house was excellent.

But apparently we did not get our total portion of misery yet. This afternoon, a person working for the travel agency Hanes tours, has driven into the back of our car. I wasn't there, but Sofie was driving with my father and Tille as passengers. What a pity for Tille: she became 10 months old today and in that short time she has been robbed by Marc Saenen, survived an earthquake and now she was in a car accident.

Luckily it was nothing serious and everybody is OK. While it was nothing serious and the other driver admitted that he was at fault, our rental car company told us that we were obliged to go to the police to file a report anyway. We didn’t know that and so, tonight we had a policeman visiting to take down a report for the insurance. Now that this has been handled, I hope this was the last piece of bad luck for this trip, so that i can concentrate on the most beautiful race of the year, next Saturday: The Ironman Hawaii!!!

Maandag avond. Eindelijk mijn eerste blog(nederlands)

2006-10-17T11:33:00.000+02:00

Vooraf
Even een korte samenvatting van alles wat ik heb meegemaakt tot ik naar Hawaii vertrok.
Een stressfractuur in februari hield me 2 maanden van het lopen. Wat me weerhield van deel te nemen aan drie wedstrijden. Dit is echter al lang geleden en nu helemaal vergeten. Het heeft me ook geen loopachterstand gegeven voor Hawaii maar het voelde wel als een valse start aan.
In plaats van het seizoen te starten in Zuid-Afrika is het dus begonnen op de Marc Herremans Classic. Daar eindigde ik tweede na wat ik voor mezelf een matige wedstrijd vond. Daarop volgde Ironman Lake Placid waar ik derde werd en wat me ook geen voldaan gevoel gaf. Als gevolg hiervan heb ik dan ook bij mijn trainer erop aangedrongen van nu eens voluit te gaan op de trainingen voor Hawaii.
De stage in Font Romeu werd een serieuze trainingstage met zware ritten en lange looptrainingen maar ze werd bijzonder goed verteerd. De verwachtingen waren dan ook hoog in half Ironman Monaco. Jammer genoeg ben ik uit de wedstrijd moeten stappen wegens materiaal pech ten gevolge van een val. Het gevoel was echter wel goed alleen jammer dat ik de wedstrijd niet heb kunnen uitdoen. De laatste halte voor ik dan naar Hawaii vertrok, was Lanzarote. Het werd een goede stage met fikse fietstrainingen.
Vijf dagen na lanzarote stapte ik dan het vliegtuig op richting Hawaii. In mijn gezelschap waren Sofie, Tille en Stijn De Meulemeester. Het werd een lange reis met een dapper babytje, vertraagde vluchten, storm voor het opstijgen gevolgd door serieus wat turbulentie, haasten om een vlucht te halen, strenge controles, weinig beenruimte en dan eindelijk Hawaii...
Ik weet niet hoe het komt maar eens ik voet zet op dit eiland verandert er iets in mij. Ik word rustiger en voel een zekere energie die ik elders niet heb. Dit voelt echt aan als een tweede thuis. Zogauw ik die plakkerige hitte voel als ik het vliegtuig uitkom voel ik me in mijn element.

Marc Saenen
Je kan nooit raden wie ons stond op te wachten in de luchthaven: Marc Saenen! Hij stond daar met bloemenkransen om rond onze nek te hangen. Hij heeft ons geholpen de bagage naar de condo te brengen, heeft geholpen ons te installeren in de condo, heeft zelfs nog een bed gehuurd voor Stijn, was de vriedelijkheid zelve, zei: ‘ tot binnenkort’ en was toen weg en we hebben er niets meer van gehoord. Na enkele alarmerende berichten van thuis zijn we dan zelf ook eens gaan rondvragen of de reservatie van het tweede deel van ons verblijf wel in orde was. Dat was dus niet het geval. Sofie heeft een hele zoektocht gedaan om te achterhalen waar die reservatie gemaakt was maar er was gewoon niets. Dus hebben we ons maar bij de situatie neergelegd en is Sofie op zoek gegaan naar een nieuwe verblijfplaats. We hebben nu een soort surfershuis dicht bij de oceaan met 4 slaapkamers. Het is geen grote luxe maar het is een leuk huis waar iedereen zijn plekje heeft en waar we heerlijk rustig de laatste week naar de wedstrijd kunnen ingaan. Het was niet simpel om nog iets te vinden zo dicht bij de wedstrijd dus we zijn blij dat we dit nog hebben kunnen vast leggen. De verhuis naar dit huis stond vast op zondag. Dan moesten we in onze andere condo weg. Zondag bleek echter een ‘bewogen’ dag te worden.

Aardbeving
Rond 7 u 10 ben ik letterlijk uit mijn bed geschud. Eerst dacht ik nog dat Stijn aan mijn bed stond te schudden maar al gauw bleek dat het een serieuze aardbeving was. Het hele gebouw stond te daveren en te schudden. Het rare is dat als je zo uit je slaap wordt gerukt dat het even duurt eer je doorhebt wat er gebeurd. Ik stond aan de grond genageld, ik wist echt niet wat te doen. Het is dan ook Stijn die me riep dat ik naar buiten moest komen, in paniek ben ik naar buiten gelopen in mijn boxershort terwijl ik me afvroeg of alles ok was met Sofie en Tille. Die waren niet in de condo. Tille is hier altijd heel vroeg wakker en Sofie gaat dan met haar wandelen. Ze gaan dan ofwel naar de oceaan pootjebaden ofwel naar Lava Java een kopje thee drinken. Gelukkig waren ze een kopje thee gaan drinken en stonden ze niet in de oceaan toen het begon te beven. Sofie is met Tille in de buggy naar een stukje gras gelopen weg van het gebouw en daar zijn ze blijven staan tot alles over was. Ik ben ze direct gaan zoeken en kwam ze gelukkig ongedeerd tegen terwijl ze hevig geschokken terugkeerden naar de condo. Tille heeft er niet veel van gemerkt maar Sofie was wel wat in paniek. Ze was vooral bang voor Tille geweest. Maar we waren allemaal in orde dus konden we beginnen inpakken.

Verhuis
Wat normaal een vlotte verhuis moest worden werd door die beving natuurlijk weer wat ingewikkelder gemaakt. Blijkbaar was er in ons huis een waterbuis gesprongen en stond er een plas water in de living. Het verhuurbedrijf is direct op zoek gegaan naar een oplossing en dus moesten we wachten, en wachten en wachten...
Ik zal jullie de details besparen over de mogelijkheden die we hadden: een nieuw verblijf zoeken of toch daar wonen met een badkamer buiten gebruik of proberen van de lek diezelfde dag nog te dichten.
Ondertussen moesten Stijn en ik nog een zwemtraining afwerken van de zaterdag. We konden toen niet zwemmen omdat er iemand in het zwembad zijn grote behoefte had gedaan en de pompen moesten nog 8 uur draaien. Op zondag was het zwembad door de aardbeving dan weer pas om 12 uur open maar bij de derde poging hebben we dan toch onze training kunnen afwerken. Ondertussen waren ze er in het huis dan toch in geslaagd alles in orde te brengen en zijn we om 18 uur kunnen verhuizen. Oef!

Botsing
Normaal gezien zou alles nu vlot moeten verlopen. Mijn vader, Pieter en Claude zijn ondertussen veilig hier geraakt en de sfeer zit er goed in.
Maar blijkbaar hebben we onze portie miserie nog niet gehad. Vanmiddag is er een medewerker van Hanes Tours vanachter in onze auto gereden. Ikzelf zat er niet in maar Sofie reed met mijn vader en Tille als passagiers. Ocharme Tille, vandaag 10 maanden en na al afgezet te zijn geweest door Saenen, een aardbeving meegemaakt te hebben nu ook nog in een auto-ongeluk zitten. Het was gelukkig allemaal niet erg, iedereen is ok, tille was erg geschrokken maar heeft niets. Alleen moet je blijkbaar altijd de politie bellen als er zoiets gebeurd. Dat wisten we niet en dus hebben we vanavond nog een bezoekje gehad van een politie-agent om alles te noteren voor de verzekering. Maar dat is nu afgehandeld en hopelijk blijven we dan nu gespaard van pech en kan ik me volledig toeleggen op de mooiste wedstrijd van het jaar aanstaande zaterdag: Ironman Hawaii!

starting a blog for Ironman Hawaii (english)

2006-10-17T11:32:00.000+02:00

On October 21, I will participate in the Ironman Hawaii, the most important triathlon of the year. In order to keep my supporters and sponsors updated, I plan to write down a daily report here, describing how I prepare for the big race in Kona and what is happening.

Unfortunately, there have been some problems with the setup of the blog... and some other problems, so that I was unable to post in the previous days. So my next blog will be a lengthy one, covering more than one day.

een blog over de aanloop naar Ironman Hawaii (nederlands)

2006-10-11T13:37:00.000+02:00

Op 21 October zal ik deelnemen aan de Ironman Hawaii, de belangrijkste triathlon van het jaar. Om mijn supporters en sponsors op de hoogte te houden, plan ik om hier dagelijks een verslagje neer te schrijven over de voorbereidingen tot deze wedstrijd.

Spijtig genoeg zijn er wat problemen geweest met het opzetten van de blog... en ook nog wat andere problemen, die maakten dat ik de vorige dagen niets kon posten. Mijn volgende blog zal dus extra lang zijn....